HET ONTSTAAN VAN BASTAARDEN. 163 



den daarmede later in den herfst op, en ontplooien in den regel 

 ook veel rijker vertakte bloemgroepen , waarop dus gelijktijdig 

 veel meer bloemen kunnen prijken. Doch van al deze bloe- 

 men geven slechts enkelen rijpe vruchten en zaden, en wel al 

 naar gelang der soorten , of alleen de eerste , of alleen de laatste, 

 of die welke zich in het midden van den bloeitijd ontwikkelen. 

 Deze groote rijkdom aan bloemen maakt, gelijk te verwachten 

 is , de bastaarden als sieraadplanten zeer gezocht. 



Welk verband er tusschen de weelderige ontwikkeling der 

 bloemgroepen en bloemen en het kommerlijk bestaan der meel- 

 draden en stampers daarin bestaat, weet men nog niet. Doch 

 zeker is het, dat er zulk een verband, ook onafhankelijk van 

 de bastaardnatuur, bestaat, daar rijkbloeiende cultuurvarietei- 

 ten, die niet door bastaardeering verkregen zijn , in den regel 

 eveneens een betrekkelijk zeer geringe vruchtbaarheid bezitten. 

 Een dergelijke ontwikkeling van het eene orgaan ten koste 

 van het andere is trouwens in de natuur niets ongewoons. 



Met de weelderige ontwikkeling der vegetatieve deelen van de 

 variëteitbastaarden en eenige soortbastaarden gaan gewoonlijk 

 grooteindividueele verschillen gepaard. Deze uiten zich daarin , dat 

 de verschillende bastaardplanten , die men uit de zaden van een en- 

 kele vrucht heeit zien opgroeien , onderling niet gelijk zijn , maar 

 zoowel in grootte als in vorm van bladen , en vooral in de kleuren 

 der bloemen , zeer uiteenloopen. Deze variabiliteit der bastaarden 

 gaat enkele malen zoo ver , dat daarbij de grenzen , die door 

 de eigenschappen der ouderlijke soorten gegeven worden, in 

 het een of andere ja soms in verschillende opzichten overschre- 

 den worden. Vandaar dat bastaardbestuivingen in den tuin- 

 bouw een zoo rijke bron van nieuwe vormen opleveren. 



Hoe grooter de variabiliteit der beide ouders was, des te 

 grooter is in het algemeen de variabiHteit der bastaarden. 

 Waren de ouders variëteiten of zeer veranderlijke soorten , zoo 

 vindt men dikwijls onder groote aantallen bastaarden geen twee 

 die in alle opzichten op elkander schijnen te gelijken ; daarbij 

 bezitten vele exemplaren dikwijls donkerder of grooter of wel- 

 riekender bloemen , of fraaiere bladen dan de beide ouders, of 

 overtreffen zij deze in eenig ander opzicht. De bastaarden van 



