l6 DE BOUWSTOFFEN VAN HET PLANTENLICHAAM. 



wichtsverlies van kiemende zaden of andere krachtig groeiende 

 plantendeelen een gereede verklaring. De plantenstof bestaat 

 niet alleen uit koolstof, maar ook uit waterstof, zuurstof en 

 stikstof. Van deze ontwijkt de waterstof gelijktijdig met de 

 koolstof, en verbindt zich daarbij eveneens met zuurstof; het 

 product dezer verbinding is water, dat zich met het overige 

 water in de plant vermengt, en dus niet als zoodanig kan 

 worden aangetoond. De zuurstof der organische verbindingen 

 wordt natuurlijk met de ingeademde tot het vormen van kool- 

 zuur en water verbruikt. Het stikstofgehalte daarentegen ver- 

 andert niet, het is in de kiemplanten nog even groot als in 

 de zaden. 



Wanneer wij koolstof verbranden , m, a. w. haar onder op- 

 neming van zuurstof in koolzuur veranderen, zoo ontstaat 

 daarbij warmte. Eveneens levert de verbranding van waterstof 

 tot water warmte, en met de organische stoffen, die deze 

 beide elementen in groote hoeveelheden bezitten, vindt juist 

 hetzelfde plaats. Wij mogen dus vermoeden , dat de verbinding 

 van de bouwstoffen van het plantenlichaam met zuurstof, tot 

 koolzuur en water, eveneens gepaard gaat met het ontstaan 

 van warmte. Een uitstekend voorwerp om ons van de juist- 

 heid van dit vermoeden te overtuigen , levert de bloeikolf der 

 Aronskelken. Deze planten, waarvan een paar soorten bij ons 

 in het wild voorkomen (fig. 2), en enkele bij ons gekweekt 

 worden (vooral de witte Aronskelk, Richardia aethiopicd) 

 bloeien met zeer kleine bloemen , die in groot aantal en dicht 

 naast elkander op een vleezige spil gezeten zijn. Meestal is 

 slechts het onderste gedeelte van de spil met bloemen bezet. 

 Deze spil is omgeven door een zeer groot schutblad, de zoo- 

 genoemde bloemscheede, dat bij de meest gewone gekweekte 

 soort geheel wit is, en dikwijls voor de bloem wordt aange- 

 zien. De ontwikkeling van de bloemen en hare onderdeelen 

 vereischt een aanzienlijke stofwisseling; belangrijke hoeveel- 

 heden zuurstof worden tegenover evengroote hoeveelheden kool- 

 zuur uitgewisseld ; daarbij wordt natuurlijk veel voedsel ver- 

 bruikt. De warmte , die daarbij ontstaat , kan zich nu wel aan 

 de omringende lucht mededeelen, doch deze wordt door de 



