DE BOUW EX DE VERRICHTINGEN DER BLADEN. 



23 



Fig- 



die soms in scherpe punten uitloopen, en soms van een ron- 

 den top voorzien zijn. Andere bladen bezitten diepere insnij- 

 dingen , wier richtingen bij den Wonderboom allen naar één 

 punt gaan , namelijk dat , waar de bladsteel aan de bladschijf 

 is vastgehecht. Bij de bladen van den eik daarentegen loopen 

 deze insnijdingen van den rand naar verschillende punten van 

 de middennerf, echter zonder deze te bereiken. Wenden wij 

 ons oog naar den top of den voet van het blad, naar de wijze 

 van vasthechting aan den stengel, 

 of gaan wij de verspreiding der bla- 

 den langs dezen na, overal vinden 

 wij , zelfs bij de meest gewone tuin- 

 planten, zoo geheel uitéénloopende 

 eigenschappen, dat aan de behan- 

 deling van deze een geheel hoofd- 

 stuk zou kunnen gewijd worden. 



Bij al deze verscheidenheid zijn 

 er echter zekere punten , waarin alle , 

 of ten minste verreweg de meeste 

 bladen met elkander overeenkomen. 

 Het is op deze , dat wij thans onze 

 aandacht vooral moeten vestigen, 

 daar de rol, die de bladen in het 

 leven der planten spelen , voor allen 

 dezelfde is, en dus de aan allen 

 gemeenschappelijke eigenschappen 

 voor de verrichtingen der bladen de 

 belangrijkste zijn. Reeds een opper- 

 vlakkige beschouwing leert ons de aderen of nerven kennen, 

 welke over het geheele blad verspreid zijn. Vooral aan de 

 onderzijde zien wij ze duidelijk , daar zij hier meestal verheven 

 lijnen vormen. Tegelijk zien wij dat hunne kleur lichter groen 

 is, dan die van de tusschengelegen deelen. Deze laatste zijn 

 meer sappig , waarom men hen bladmoes genoemd heeft , in 

 tegenstelling van de taaiere, minder vocht bevattende nerven. 

 Een nauwkeuriger beschouwing toont ons , dat de verschillende 

 grootere en kleinere takken der aderen in elkander uitloopen 



Vinnervig blad van een yp 

 (Ulmus camprestris). 



