DE BOUW EN DE VERRICHTINGEX DER BLADEN. 33 



groenkorrels het voornaamste gedeelte van de voeding der 

 plant plaats vindt. Zij toch zijn het, die uit bepaalde, door 

 de plant uit de buitenwereld opgenomen stoffen , de bouwstoffen 

 voor het plantenHchaam bereiden. 



Als inderdaad aan de groene kleurstof een zoo belangrijke 

 werking is opgedragen , en een normale voeding zonder haar 

 niet mogelijk is, hoe voeden zich dan al die planten, die, 

 zooals de bruine beuk en de zwarte hazelaar , ons in haar bladen 

 een roode of bruinachtige tint vertoonen? In deze toch schijnt 

 de groene kleurstof te ontbreken. Doch schijn bedriegt, en in 

 werkelijkheid bezitten deze planten evengoed bladgroen als 

 andere, die het ons reeds op het eerste gezicht vertoonen. Elke 

 microscopische doorsnede van zulk een blad kan ons dit leeren : 

 in den regel is zelfs de bruine of roode kleurstof in andere cellen 

 bevat dan het bladgroen , en niet zelden zijn het juist de opper- 

 huidscellen , die toch in den regel geen bladgroen bevatten , wel- 

 ker inhoud de vreemde kleurstof in oplossing houdt. Deze roode 

 of bruine kleurstof is den regel oplosbaar in water , een eigenschap 

 die het bladgroen mist. Hiervan kan men gebruik maken om 

 de aanwezigheid der groene kleurstof in bruine bladen op een 

 gemakkelijke wijze aan te toonen. Houdt men de zwartbruine 

 bladen van den zwarten hazelaar gedurende eenigen tijd in 

 een niet te geringe hoeveelheid kokend water , zoo zijn zij 

 geheel groen , als men ze er weder uitneemt. Het kokende 

 water doodde de cellen en nam daaruit de bruine kleurstof 

 op. Zulke uitgekookte bladen zijn van die van den gewonen 

 hazelaar ter nauwemood meer te onderscheiden. Eenigzins anders 

 dan met de groene kleurstof van bruine bladen, is het met 

 die van bonte bladen gesteld. Iedereen kent de bonte planten, 

 met haar lichtgele en groene vlekken, die tegenwoordig in zoo 

 grooten getale in onze tuinen en parken gekweekt worden. In 

 de gele vlekken ontbreekt het bladgroen, of is het slechts in 

 zeer geringe mate aanwezig, zoodat de zorg voor de voeding 

 geheel aan de groene gedeelten is opgedragen. Soms schijnen 

 zulke bladen geheel vrij van bladgroen te zijn , iets wat aan 

 enkele takken van bonte planten, b. v. van paardenkastanjes 

 en geraniums, van tijd tot tijd wordt waargenomen. Een nauw- 



3 



