6 DE BOUWSTOFFEN VAN HET PLANTENLICHAAM. 



andere eigenschappen voortgebracht worden , blijven de ele- 

 menten daarbij onveranderd , en zijn dus in de producten der 

 scheikundige werkingen in soort en hoeveelheid juist dezelfden 

 als in de lichamen, uit welke deze producten ontstonden. 



Uit deze alleralgemeenste beginselen der scheikunde volgt 

 voor ons dit belangrijke besluit , dat de anorganische stoffen , 

 waaruit zich in de plant de organische moeten vormen, uit 

 dezelfde elementen moeten bestaan als deze. Hoogstens kun- 

 nen zij daarenboven nog andere elementen bevatten. Welke 

 zijn dus de elementen waaruit de organische plantenstof be- 

 staat , en in welke verbindingen komen deze in de natuur voor ? 

 Tot de beantwoording van deze vraag kunnen wij een stap 

 nader komen, zoo wij nagaan wat er bij de verbranding der 

 droge plantenstof geschiedt. Daarbij toch gaat de organische 

 stof in anorganische verbindingen over, doch de elementen zullen 

 in de verbrandingsproducten dezelfde gebleven zijn, als in de 

 verbrande stof. Deze verbrandingsproducten bestaan nu voor 

 verreweg het grootste gedeelte uit koolzuur, dat als gas, en 

 uit water, dat in den toestand van waterdamp ontwijkt. Gloeien 

 wij de overblijvende asch ten behoeve eener volledige verbran- 

 ding, zoo verliest zij nog andere verbindingen, doch in ver- 

 gelijking met het koolzuur en het water slechts in geringe 

 hoeveelheid. Koolzuur nu bestaat uit koolstof en zuurstof, water 

 uit waterstof en zuurstof. Deze beide feiten worden in de 

 scheikunde het eenvoudigst daardoor bewezen , dat men kool- 

 stof en waterstof in zuiveren toestand verbrandt. Men kan dit 

 doen in een ruimte die behalve een der beide genoemde stoffen 

 slechts zuurstof bevat, en verkrijgt in het eerste geval kool- 

 zuur en in het tweede water. De organische stof der planten 

 bestaat dus in hoofdzaak uit drie elementen, te weten kool- 

 stof, waterstof en zuurstof. Van de aanwezigheid van het laatste 

 levert de verbranding wel niet rechtstreeks het bewijs, daar 

 bij de verbranding , gelijk men weet , de zuurstof der lucht 

 wordt opgenomen. Deze laatste kon dus de bron van de zuur- 

 stof in het koolzuur en het water zijn, en is dit werkelijk ten 

 deele. Dat echter ook in de plantenstof zuurstof aanwezig is, 

 leeren bijzondere, tot dit doel ingerichte verbrandingsproeven. 



