DE BOUWSTOFFEN VAN HET PLANTENLICHAAM. 5 



Zoo ik in de zooeven beschreven proef verzuimde ^ aan het 

 water van tijd tot tijd de noodige zouten toe te voegen, zou 

 mijn plant niet tot ontwikkeling komen. Indien ik in plaats 

 van zouten organische stoffen toevoegde , zou ik evenmin haar 

 kunnen doen groeien , hoe ik ook de keus dezer laatste zou 

 mogen afwisselen. Al deze waarnemingen voeren ons dus tot 

 het besluit, dat ook deze planten geen organische stoffen op- 

 nemen, doch wel anorganische; bij gebrek aan deze laatstèn 

 zouden zij spoedig kwijnen en eindelijk sterven. Hieruit volgt 

 nu echter als van zelf de gevolgtrekking, dat de organische 

 stoften in het plantenlichaam uit anorganische moeten ontstaan , 

 dat de bron der brandbare bestanddeelen dus onder deze laatst- 

 genoemde lichamen moet gezocht worden. Welke stoffen zijn 

 het , die deze zoo zeer belangrijke veranderingen kunnen onder- 

 gaan , en daardoor onder alle voedselstoft"en de voornaamste 

 plaats innemen? 



De beantwoording van deze vraag eischt, dat wij eenigszins 

 dieper in de voornaamste scheikundige eigenschappen der stof 

 indringen. De meeste lichamen, die ons omgeven, bestaan uit 

 ongelijksoortige deelen, al schijnen zij ook bij het nauwkeurig- 

 ste onderzoek voor het oog slechts uit één stof te zijn opge- 

 bouwd. Langs scheikundigen weg kunnen zij echter in twee 

 of meer verschillende stoffen gesplitst worden. Dikwijls kunnen 

 deze stoffen zelve weder in ongelijksoortige bestanddeelen ont- 

 leed worden ; eindelijk echter bereikt men stoffen , die op geener- 

 lei wijze verder in ongelijksoortige deelen kunnen worden ge- 

 splitst. Deze ondeelbare stoffen, uit wier verbindingen de meeste 

 voorwerpen zijn opgebouwd, dragen in de scheikunde den 

 naam van elementen. Zij zijn onveranderlijk, en kunnen dus 

 niet in elkander overgevoerd worden. Zij kunnen echter zeer 

 verschillende verbindingen met elkander aangaan, in welke 

 haar eigenschappen schijnbaar geheel verloren zijn gegaan en 

 voor andere hebben plaats gemaakt, zoodat dikwijls slechts 

 een scheikundige ontleding in staat is hare aanwezigheid in 

 bepaalde voorwerpen aan te toonen. Terwijl nu deze verbin- 

 dingen bij scheikundige werkingen telkens en telkens veran- 

 deren, en daardoor als het ware nieuwe stoffen met geheel 



