DE BOUW EN DE VERRICHTINGEN DER BLADEN. 53 



ze eerst afvallen , nadat de nieuwe bladen zich ontplooid heb- 

 ben. Een derde groep van gewassen eindelijk behoudt de bladen 

 gedurende verscheidene, niet zelden gedurende 6 — 8 jaren, en 

 prijkt dus voortdurend met bladen van zeer verschillenden 

 ouderdom. Hiervan leveren vele dennen en sparren een voor- 

 beeld en verder de Thuya's, die, als altijd groene heesters 

 met kleine schubvormige bladen , bij ons onder den naam van 

 wintergroen veelvuldig gekweekt worden. 



De bladen van éénjarige planten, ofvanaldie overblijvende 

 gewassen , wier stengels en takken telken jare geheel afsterven, 

 voor zooverre zij boven den grond ontwikkeld zijn , verdrogen 

 en verrotten met deze stengels , en bereiken dus eveneens hoog- 

 stens den ouderdom van een enkelen zomer. 



Aan het slot van onze beschouwingen over den bouw en 

 de verrichtingen der bladen gekomen, is het wenschelijk nog 

 met enkele woorden te spreken over den dood van het blad 

 en de verschijnselen die daarmede gepaard gaan. Wij richten 

 onze aandacht daarbij hoofdzakelijk op afvallende bladen , daar 

 deze ons het duidelijkste inzicht in deze verschijnselen kunnen 

 geven. De veranderingen , die het blad vóór het afvallen on- 

 dergaat , doen zich uitwendig kennen door het verdwijnen der 

 groene kleur, die bij de meeste planten door geel vervangen 

 wordt, bij enkele echter, b. v. bij den wilden wingerd, in 

 een roode overgaat. Met het verlies der groene kleurstof gaat 

 natuurlijk het ophouden der kleurstof-ontleding hand in hand. 

 Doch er bevinden zich in het blad nog allerlei producten van 

 deze werkzaamheid gedeeltelijk tijdelijk bewaard om later ver- 

 voerd te worden, gedeeltelijk voor den bouw van de cellen 

 gebruikt. Deze stoffen worden , voor zooverre zij opgelost kun- 

 nen worden, langzamerhand uit het blad verwijderd, endoor 

 den steel in den tak gevoerd , waar zij weer in vasten toestand 

 worden afgezet, om later weer dienst te doen. Vóór dat zij 

 afvallen , worden de bladen dus om zoo te zeggen leeggemaakt, 

 d. i. zooveel mogelijk beroofd van de stoffen, die nog voor 

 de levende deelen van nut kunnen zijn. Men vindt in de cel- 

 len der afgevallen bladen slechts een zeer waterigen inhoud. 



Het afvallen der geel geworden bladen wordt meestal een- 



