02 DE TIJDELIJKE BEWAARPLAATSEN VAN HET VOEDSEL. 



Nadat zij korten tijd in het water gelegen hebben, ziet men 

 in de zaadhuid overal kleine plooien ontstaan, die langzamer- 

 hand in grootte toenemen. De huid zuigt het water op en 

 zet zich daarbij aanzienlijk uit. Doch weldra nemen deze plooien 

 weer af en eindelijk is de oppervlakte van het zaad weer glad 

 geworden. De oorzaak hiervan hgt in de uitzetting van de 

 zaadlobben, die eerst geen water ontvingen, toen de huid 

 nog al het opgenomene voor zich gebruikte , doch weldra ook 

 vocht opnemen en daardoor aanzwellen ; zij rekken daarbij de 

 huid uit en doen de plooien in deze verdwijnen. In zulk een 

 opgezwollen zaad laten zich nu de verschillende deelen zeer 

 gemakkelijk uit elkander nemen. 



Denzelfden bouw als de amandels bezitten talrijke andere 

 plantenzaden , van welke ik slechts enkelen der grootsten en 

 meest bekenden wil opnoemen. Het zijn de eikels, de paar- 

 denkastanjes en de verschillende soorten van erwten en boo- 

 nen. Ook deze zijn ter vergelijking van de hier gegevene be- 



Wil men den bouw van het 

 pluimpje gemakkelijker leeren 

 kennen , zoo is het goed het 

 zaad eenigen tijd te laten kie- 

 men. Men zaait het eenvou- 

 dig in aarde, of wel men 

 laat het zich eerst in water 

 volzuigen , en plaatst het dan 

 op nat zand, waar men de 

 ontwikkeling gemakkelijker 

 kan nagaan. Vergelijkt men 

 dan de toestanden, die het 



schrijving zeer aan te bevelen. 

 Fig. 20. 



Ontkieming der bruine boon. 



De zaadhuicl is gebarsten . het wor- 

 teltje heeft zich verlengd en begint zaad achtereenvolgens door- 

 zich te vertakken: de top van het loopt, terwijl het zich in de 

 pluimpje wordt tusschen de zaadlob . , . j 4. u 



ben zichtbaar. JO"g^ P^^^^^ verandert, zoo be- 



speurt men , dat werkelijk het 

 worteltje de wortel wordt, terwijl het pluimpje in den stengel en 

 de bladen overgaat. De zaadlobben nemen af en zijn weldra ge- 

 heel uitgezogen. Men ziet eenige dezer toestanden in fig. 20 — 22 

 voor de gewone bruine boon afgebeeld: de vergelijking van 



