68 DE TIJDELIJKE BEWAARPLAATSEN VAN HET VOEDSEL. 



Met zetmeel gevulde cellen uit het kiem- 

 wit van tarwe. 



figuur zien wij een langwerpig zeshoekige cel en rondom deze 

 andere cellen , die slechts ten deele afgebeeld zijn. Allen zijn zij 

 p. dicht gevuld met groote 



en kleine korrels, wier 

 gedaante het meest met 

 die eener dikke lens over- 

 eenkomst. Van de voor- 

 zijde beschouwd, doen zij 

 zich dus als cirkelronde 

 lichamen voor, terwijl zij 

 dadr, waar zij schuin lig- 

 gen , of van de smalle kant 

 gezien worden, een meer 

 eUiptische gedaante ver- 

 toonen. Deze korrels be- 

 staan uit zetmeel , dezelfde 

 stof, die tijdens de kool- 

 zuur-ontleding in de blad- 

 groenkorrels ontstaat. Om 

 dit te bewijzen maken wij gebruik van de bij de behandeling 

 van dit proces reeds vermelde eigenschap van zetmeel, om 

 zich met jodium blauw te kleuren. Voegen wij dus een oplos- 

 sing van jodium in alcohol of in water aan onze snede toe,, 

 zoo kleuren zich deze korrels fraai blauw. Daar er nu geen 

 andere stof bekend is , die dezelfde eigenschap bezit , zoo mogen 

 wij besluiten dat de korrels zetmeel zijn. De hoeveelheid zet- 

 meel is zóó groot, dat men de blauwkleuring met jodium reeds 

 met het ongewapend oog kan waarnemen. Een nauwkeurige 

 beschouwing der zetmeelkorrels , terwijl zij in water liggen, 

 toont ons een aantal kringen, die in de ronde korrels regel- 

 matig om het middenpunt loopen , in de langwerpige een ellip- 

 tische gedaante bezitten. Brengen wij het praeparaat daaren- 

 tegen in watervrijen alcohol, en wasschen wij het met dezen 

 zoolang uit, totdat al het water er uit verdwenen is, zoo zien 

 wij deze kringen niet meer. Hieruit volgt dat water voor hun 

 bestaan een noodzakelijk vereischte is, en men heeft gevon- 

 den , dat zij veroorzaakt worden door een laagsgewijzen bouw 



