DE TIJDELIJKE BEWAARPLAATSEN VAN HET VOEDSEL. 75 



ling van den bloeisteng grootendeels te worden verbruikt. Het 

 gevolg daarvan is dan , dat de oudste , het verst van de bladen 

 verwijderde deelen van den wortelstok geheel leeg gezogen 

 worden, waarna zij spoedig afsterven en verrotten. Telken jare 

 groeit aan het eene uiteinde een nieuw deel aan den wortelstok 

 aan, terwijl het achterste deel afsterft. Op deze wijze bestaat 

 de wortelstok voortdurend uit vrij jonge deelen , en blijft zijne 

 lengte ongeveer dezelfde. Hetzelfde geldt natuurlijk ook van 

 de wortelstokken van andere planten. 



Wanneer van een wortelstok slechts een gedeelte vleezig 

 wordt en tot een veel grootere dikte aanzwelt dan de aan 

 grenzende deelen , noemt men dit orgaan een knol. Ook 

 kan het gebeuren dat een geheele wortelstok op die wijze in 

 een knol veranderd is, in welk geval hij èn door zijn vorm, 

 èn door de eigenschap van niet bij gedeelten , maar in eens , 

 bij de ontwikkeling der knoppen te worden uitgezogen , van 

 den eigenlijken wortelstok gemakkelijk kan worden onderschei- 

 den. Knollen van de eerste soort zijn de aardappels (fig. 29 en 

 30) ; terwijl de crocussen ons voorbeelden van die der tweede 

 soort aanbieden. Wanneer een aardappelplant zich uit een zaad 

 ontwikkelt , ontvouwt zij hare beide zaadlobben , tusschen welke 

 het pluimpje als de aanleg van den stengel voor den dag 

 komt. Het worteltje groeit naar beneden en vertakt zich in 

 den grond. In den hoek dien de beide zaadlobben met elkander 

 maken, ontstaan, naast het pluimpje, weldra eenige knoppen, 

 die zich tot zijtakken van den stengel ontwikkelen. Deze zij- 

 takken buigen zich eerst over , daarna in den grond , en groeien 

 in een schuinsche richting naar beneden voort. Nadat zij daarbij 

 een zekere lengte verkregen hebben, houden zij op met zich 

 verder te verlengen, doch groeien daarentegen aan hun top 

 zeer sterk in de dikte. Op deze wijze ontstaan aan een kiem- 

 plant van een aardappel de eerste aardappels. Deze zijn nog 

 zeer klein. Later vormen zich krachtiger zijtakken van den 

 stengel tot wortelstokken, en brengen aan hun top krachtiger 

 knollen voort, die weldra de grootte van gewone aardappels 

 bereiken. Dikwijls vertakken zich deze wortelstokken ook, 

 waardoor natuurlijk het aantal aardappels vergroot wordt , daar 



