DE TIJDELIJKE BEWAARPLAATSEN VAN HET VOEDSEL. 77 



ontwikkelen. Elk oog is de kiem van zulk een stengel, of, 

 gelijk men dit gewoonlijk uitdrukt, Yig. 30. 



een knop. Poot men in het voor- 

 jaar een aardappel, of ook maar 

 een stuk van een aardappel met 

 één of meer oogen , dan ontstaat 

 daaruit een geheele plant , die niet 

 alleen bebladerde stengels, maar 

 ook talrijke onderaardsche takken [ 

 voortbrengt, die elk een nieuwen 

 aardappel dragen. [ 



Het spreekt van zelf, dat in 

 den knol het voedsel voor de ont- Aardappel. Uit een der oogen ont- 

 wikkeling der stengels aanwezig ''''^^'^' ''""^ ^^^ ^^^^S^^- 

 is ; een zeer duidelijk bewijs daarvan geven ons de looten , die 

 aardappels niet zelden in onze kelders maken en die een 

 lengte van een meter en meer kunnen bereiken, zonder dat 

 zich in haar een spoor van groene kleurstof ontwikkelt. Daar 

 nu noch in een donkeren kelder, noch bij gemis van groene 

 kleurstof ontleding van koolzuur mogelijk is, moet al het 

 voedsel , dat tot den opbouw van zulk een loot is moeten ver- 

 bruikt worden , uit den knol zelven afkomstig zijn. Vandaar dan 

 ook, dat zulke uitloopende aardappels dikwerf een rimpelige 

 oppervlakte bekomen , daar de schil dan te wijd is , om zonder 

 plooien den door het uitzuigen kleiner geworden inhoud te 

 omspannen. Het behoeft wel geen vermelding, dat de voe- 

 dingswaarde der aardappels door dit uitloopen aanzienlijk ver- 

 mindert. 



Beschouwt men een zoogenoemden Crocus-bol tijdens of 

 kort na het bloeien, dan ziet men, tusschen eenige dorre, 

 bruine schubben, een min of meer platte, ronde schijf, waarop 

 een aantal kleine knolletjes zitten , die naar boven toe elk in 

 een bundel bladen met of zonder bloemen uitloopen. Elk 

 dezer kleine knolletjes is uit een knop van den grooten knol 

 ontstaan ; de laatste heeft het voedsel voor de bladen en bloe- 

 men moeten leveren, en wordt daarna door de kleine knollen 

 geheel uitgezogen, tot hij ineenschrompelt en verrot. Daarbij 



