8o DE TIJDELIJKE BEWAARPLAATSEN VAN HET VOEDSEL. 



ZOO spoedig mogelijk weg, neemt de bollen uit den grond en 

 gebruikt het perk voor andere planten. 



Zeer goed, zoo men de bollen niet meer gebruiken wil; 

 doch moeten zij het volgend jaar weer bloeien, zoo is het 

 volstrekt noodzakelijk , ze hun bladen te laten , opdat zij voed- 

 sel genoeg kunnen maken en verzamelen voor den aanleg en 

 de ontwikkeling der bloemen van het volgende jaar. 



Een bol onderscheidt zich van een knol daardoor, dat in 

 hem het voedsel niet in een vleezig ontwikkeld stengeldeel be- 

 waard wordt , maar in dikke bladachtige organen , die aan een 

 meest weinig ontwikkelden stengel bevestigd zijn. Om zich 

 hiervan te overtuigen , doet men het beste een bol , b.v. van 

 een hyacint, door te snijden. Snijdt men hem overlangs door , 

 dan ziet men (fig. ;^;^) onderaan een wit kegelvormig lichaampje, 

 waaraan alle overige deelen zijn vastgehecht. Dit is het sten- 

 geldeel. Van onderen zijn er talrijke wortelvezels aan beves- 

 tigd. Van ter zijde en van boven zijn er de dikke vleezige schub- 

 ben aan gehecht, die aan haar top zich tot elkander neigen, 

 en in het midden den eindklop omsluiten. Deze bevat den 

 bloemtros in miniatuur; men kan in de afzonderlijke bloemen de 

 belangrijkste deelen reeds duidelijk onderscheiden. Daar om- 

 heen liggen de jonge bladen , die later tot de groene bladen 

 der plant zullen aangroeien. Zij onderscheiden zich van de 

 omliggende schubben van den bol door grootere lengte en 

 geringere dikte. Onze figuur toont daarenboven nog den aanleg 

 van een nieuwen bol. Aan de rechterzijde onderaan ziet men 

 namelijk een klein lichaampje, dat eveneens uit een aantal 

 schubben opgebouwd is. Worden deze schubben met voeding- 

 stoffen gevuld en zwellen zij daarbij aan , zoo groeit het geheel 

 tot een nieuwen bol aan; voorloopig is het dus nog slechts 

 een knop. Ook in fig. ;^^ is zulk een knop duidelijk zichtbaar. 



Snijdt men een hyacintenbol dwars door , zoo ziet men op 

 de doorsnede een groot aantal, om hetzelfde middelpunt 

 loopende kringen. Het zijn de grenzen der vleezige schub- 

 ben , welke hier elk zoo groot zijn , dat zij den bol geheel of 



