S6 



DE TIJDELIJKE BEWAARPLAATSEN VAN HET VOEDSEL. 



zijde van het ondereinde des stengels, een nieuwe knol zicht- 

 baar, eerst zeer klein, doch weldra in grootte toenemend. Het 

 duurt niet lang, of deze knol overtreft de eerste in grootte, 

 p. en de in fig. 38 afgebeelde 



toestand is bereikt. De groei 

 van den jongen knol, en de 

 uitzuiging en inéénschrompe- 

 ling van den ouden gaan 

 voort, en weldra begint de 

 laatste te sterven en te ver- 

 gaan. Zijn rol is afgespeeld , 

 zoodra hij al zijn voedsel aan 

 de plant heeft afgegeven, en 

 deze tot volkomen ontwikke- 

 ling is gekomen. De jonge 

 knol wordt nu voortdurend 

 voorzien van voedsel , dat in 

 de bladen bereid is , doch 

 hier wordt afgezet, om eerst 

 in het volgende jaar gebruikt 

 te worden. Wij hebben dus 

 hier weer het merkwaardige 

 verschijnsel , dat elke stengel 

 zich voedt met het in het vo- 

 rige jaar opgehoopte voedsel, 

 en dat zijne bladen weer voor 

 het volgende jaar werkzaam 

 zijn , terwijl van hunne pro- 

 ducten niets of slechts weinig 

 in den loop van hetzelfde jaar 

 verbruikt wordt. 



Aan het slot onzer beschou- 

 wingen omtrent de onderaardsche bewaarplaatsen van voedsel 

 bij de overblijvende planten gekomen , is het noodig nog met 

 enkele woorden te vermelden, welke deelen bij tweejarige 

 planten deze rol vervullen. 



De gewone wortel of peen , de rapen , knollen en de beet- 



Raap (Brassica Rapa), op het einde 

 van het eerste levens] aai-. 



