DE TIJDELIJKE BEWAARPLAATSEN VAN HET VOEDSEL. 93 



zet. Bij de meeste inlandsche houtgevvassen wordt dit voedsel 

 juist in zoo groote hoeveelheid in deze cellen neergelegd, als 

 voor de eerste ontwikkeling der jonge takken strikt noodzake- 

 lijk is. Van daar, dat men in het voorjaar , nadat de knoppen 

 uitgeloopen, en de jonge bladen en takken grootendeels ont- 

 wikkeld zijn , te vergeefs naar reserve-voedsel in de takken van 

 het vorige jaar zoekt. Voor zooverre dit nog niet verbruikt is, 

 is het reeds in de jonge looten overgegaan en op weg naar 

 die plaatsen , waar het weldra verbruikt zal worden. De nieuwe 

 afzetting van voedsel in deze cellen vindt eerst in den zomer 

 en het najaar plaats, nadat de groei der takken in de dikte 

 opgehouden heeft en het door de bladen bereide organische 

 voedsel dus voor de ontwikkeling der plant niet meer recht- 

 streeks gebruikt behoeft te worden. Als de bladen afvallen, 

 houdt de toevoer van voedingsstoffen natuurlijk op en gaan 

 de takken hunnen rusttoestand in. Deze rust is echter slechts 

 schijnbaar eene volkomene ; in werkelijkheid vinden in de knop- 

 pen langzamerhand veranderingen plaats, die ze hoe langer 

 hoe meer geschikt maken , om zich in het voorjaar krachtig 

 te ontwikkelen. 



Nadat wij in het voorgaande de tijdelijke bewaarplaatsen 

 van het voedsel uitvoerig besproken hebben, kunnen wij onze 

 aandacht wijden aan de beweging van het voedsel naar deze 

 plaatsen toe, en aan den weg, dien het daarbij volgt. Wij 

 hebben reeds vroeger gezien, dat het anorganische voedsel 

 door de wortels wordt opgenomen, terwijl het organische 

 het product van de koolzuur-ontleding is , welke voor verreweg 

 het grootste gedeelte in de bladen plaats vindt. Deze beide 

 organen zijn dus de uitgangspunten voor de beweging van het 

 voedsel. De richting, waarin het zich beweegt, wordt natuur- 

 lijk bepaald door de plaatsen van verbruik of afzetting, dus 

 i'' door de jonge, nog groeiende deelen, 2" door de bewaar- 

 plaatsen van het voedsel. Uit deze gegevens kan men in elk 

 bijzonder geval den weg, dien de bouwstoffen in het planten- 

 lichaam volgen , gemakkelijk afleiden en het is dus niet noodig, 



