DE TIJDELIJKE BEWAARPLAATSE>f VAN HET VOEDSEL. 95 



gedeeltelijk uit schorsweefsel bestaat en die naar boven toe 

 slechts zeer langzaam smaller wordt. In hout en schors is hier 

 \^eel zetmeel afgezet en in het laatstgenoemd weefsel treft men 

 eveneens eiwitachtige stoffen in niet onbelangrijke hoeveelheid 

 aan. Boven de genoemde aanzwelling is de jaarlijksche dikte- 

 groei in den laatsten zomer bijzonder krachtig geweest. Onder 

 de ringsnede heeft daarentegen bijna geen verdikking plaats 

 gevonden, eiwit en zetmeel zijn er evenmin afgezet, noch in 

 de schors , noch in het hout. Wij komen dus tot de conclusie, 

 dat de ringvormige ontschorsing den loop der voedingsstoffen 

 afgebroken heeft; dat zij boven deze plaats opgehoopt zijn en 

 daar tot den krachtigeren groei hebben aanleiding gegeven , 

 terwijl hare afwezigheid onder de ringsnede het gemis aan 

 houtgroei aldaar verklaart. Dit bewijst ons dus, dat de weg 

 dier stoffen in het schorsweefsel moet gezocht worden. 



Het moge vreemd klinken , dat het afnemen van een bast- 

 ring niet door het afsterven van het boven de wond gelegen 

 deel van den tak gevolgd wordt. Toch is dit werkelijk zoo , 

 en berust op deze waarheid zelfs een bewerking, die bij de 

 cultuur van ooftboomen niet zelden wordt aangewend en 

 welke daarin bestaat , dat aan het ondereinde van een klei- 

 nen , bladen en vruchten dragenden tak , een ringvormige ont- 

 schorsing gemaakt wordt. Al het door de bladen bereide voedsel 

 blijft dan boven deze ringsnede en zal dus in grootere hoe- 

 veelheid aan de vruchten worden toegevoerd, dan wanneer 

 een gedeelte er van langs de schors naar de lagere deelen 

 van den tak kon verplaatst worden. 



De verklaring van de mogelijkheid van het voortgroeien der 

 takken onder zoo ongunstige omstandigheden wordt daardoor 

 gegeven , dat het water en het anorganische voedsel , dat uit 

 de wortels en den stam naar den tak wordt gevoerd, zijn 

 weg in het hout vindt en dus onbelemmerd voortgaat met 

 zich te bewegen, zoolang het hout door den uitdrogenden 

 invloed der lucht niet zelf afsterft. Dit laatste vindt echter 

 slechts zeer langzaam plaats en kan door zekere voorzorgs- 

 maatregelen daarenboven nog aanzienlijk vertraagd worden. 



Een tweede proef voert tot dezelfde uitkomst. Stekt men 



