DE TIJDELIJKE BEWAARPLAATSEN VAN HET VOEDSEL. 97 



zal zijn, door microscopisch onderzoek deze stoffen op haar 

 weg in de schors aan te treffen en daardoor tegehjkertijd die 

 onderdeden daarvan te leeren 



kennen , die meer in het bij- 

 zonder met deze verplaatsing 

 belast zijn. Maken wij tot dit 

 doel dunne sneden van de 

 schors in overlangsche en in 

 dwarsche richting. De sneden 

 moeten ongeveer i — 2 cellen 

 dik zijn, en worden met zekere 

 vloeistoffen behandeld , die 

 aan de op te sporen stoffen 

 bepaalde , kenmerkende kleu- 

 ren geven. Als zoodanig kan 

 men b. v. jodium-oplossing 

 gebruiken; deze kleurt zet- 

 meel blauw en eiwit bruin. 

 Zoo behandelde doorsneden 

 doen ons in de gewone cellen 

 van het schorsweefsel een 

 groot aantal zetmeelkorrels 

 zien. Daarenboven leeren zij 

 ons het bestaan van een bij 

 zonder soort van organen 

 die zich voordoen als zeer 

 lange buizen, in welke van 

 afstand tot afstand dwarsche 

 tusschenschotten worden aan- 



Fig- 45- 



^QtP 



Dwarsche doorsnede door drie zeef- 

 vaten en het omliggende weefsel van een 

 getroffen , die een aantal fijne Pompoenstengel (Cucurbita Pepo). 

 doorboringen vertoonen. Zulk ^e snede is juist op de hoogte der 

 ° zeefvormige tusschenschotten genomen, 



een tUSSchenschot gelijkt daar- Si = zeefplaten; p = celweefsel. 

 door vrij veel op een zeef, 



en daar men in de plantkunde, even als in de dierkunde, 

 buizen gewoon is vaten te noemen, worden deze organen met 

 den naam van zeefvaten bestempeld. Hun inhoud is geleiachtig, 

 en wordt door jodium bruin gekleurd, waaruit men afleiden 



7 



