Il6 DE BOUW EN DE VERRICHTINGEN DER WORTELS. 



nieuw individu verkregen. Zijn de takken voor deze bewer- 

 king te hoog geplaatst, of kunnen zij niet goed gebogen worden, 

 zoo gebruikt men de in fig. 58 afgebeelde methode. Op de 

 plaats , waar men de wortels zich wil laten ontwikkelen , om- 

 geeft men den tak met vochtig mos, dat door veelvuldig be- 

 gieten nat gehouden wordt. Men kan dit eenvoudig aanbinden, 

 of een zijdeling opengespleten bloempot om den tak bevestigen 

 en dezen er mede vullen. Nadat de wortels goed ontwikkeld zijn, 

 kan men den tak onder deze afsnijden en in aarde planten, waar 

 zich de eenmaal ontstane wortels spoedig verder ontwikkelen. 

 Het is voor een nauwkeurige studie van de levensverrich- 

 tingen der wortels een groot bezwaar, dat zij zich slechts in 

 den grond onder normale omstandigheden bevinden. De on- 

 doorzichtbaarheid van deze omgeving maakt een geregeld voort- 

 gezette waarneming moeielijk , daar men de wortels niet telkens 

 uitgraven en weer planten kan. Veel meer last ondervindt men 

 echter bij het onderzoek naar de stoffen, die de wortels uit 

 den grond opnemen. Deze stoffen laten zich zeer moeielijk vol- 

 ledig uit den grond verwijderen , en nog moeielijker is het 

 nauwkeurig de hoeveelheid te bepalen, welke daarvan in een 

 bepaalde grondsoort aanwezig is. Doch deze bezwaren zouden 

 te overkomen zijn, ware het niet, dat zich daarbij een ander 

 voegde , namelijk onze geringe bekendheid met den toestand , 

 waarin de verschillende stoffen, vooral die welke voor het 

 plantenleven het belangrijkst zijn, in den grond voorkomen. 

 Voor een nadere uiteenzetting dezer bezwaren en der eigen- 

 schappen van den grond , waardoor zij veroorzaakt worden , 

 verwijs ik naar een volgend hoofdstuk. Om al deze moeielijk- 

 heden te ontwijken en tevens een zeer gemakkelijke methode 

 voor het onderzoek van de eigenschappen der wortels te 

 verkrijgen, heeft men getracht planten met geheele uitsluiting 

 van grond of aarde te kweeken , en ze hare wortels in water 

 of in waterige oplossingen van verschillende zelfstandigheden 

 te doen ontwikkelen. Het is duidelijk, dat men deze oplos- 

 singen naar willekeur samenstellen , telkens ververschen en 

 onderzoeken kan, en zoodoende steeds kan weten, wat men 

 aan de plant ter opneming aanbiedt, en wat daarvan werkelijk 



