DE BOUW EN DE VERRICHTINGEN DER WORTELS. 



117 



Fig- 59- 



opgenomen wordt. Deze zoogenoemde waterculturen gelukken 

 tegenwoordig steeds, nu men nauwkeurig bekend is met de 

 voorwaarden, voor welke daarbij zorg gedragen moet wor- 

 den. Zij spelen èn in de leer van de voeding der planten, èn 

 vooral in de toepassingen dier leer op de cultuurplanten een 

 zoo aanzienlijke rol, dat wij ze hier uitvoerig moeten bespre- 

 ken. De volgens deze methode verkregen resultaten zullen ons 

 dan de stof voor een afzonderlijk hoofd- 

 stuk leveren. 



Men kan zaadkorrels, na ze in water bij 

 gunstige temperatuur gedurende een of 

 twee dagen geheel te hebben laten opzwel- 

 len , in vochtig mos of op een vochtigen 

 doek, of op nat gaas, dat boven een wa- 

 teroppervlakte hangt , gemakkelijk laten ont- 

 kiemen. De worteltjes ontwikkelen 'zich een 

 tijd lang zonder zich te vertakken of wor- 

 telharen voort te brengen, en dus zonder 

 aan de omgevende voorwerpen vast te 

 groeien. Tegen het begin der haarvorming 

 doet men goed ze op een gaas te plaatsen , 

 waarvan de mazen groot genoeg zijn om de 

 wortels door te laten. Hangt men dit gaas 

 dan op korten afstand boven een glas met 

 water op, en plaatst men een klok over 

 alles heen, ten einde de lucht vochtig te 

 houden en te verhinderen dat de worteltjes 

 verdrogen , zoo groeien zij weldra in het 

 water en maken daar wortelharen en bij- 

 wortels. Het is daarbij noodig het zaad 

 niet in het water, maar er boven in de 

 lucht te houden , daar bij den groei in de 

 zaden een krachtige ademhaling plaats 

 vindt, voor welke, gelijk wij weten, de 

 zuurstof der lucht onontbeerlijk is. Hingen 

 de zaadlobben der zaden onder water, zoo zouden zij niet 

 genoeg zuurstof kunnen opnemen en dus of slechts kwijnend 



Kiemplant van Mais 

 (Zea Mais) voor een 

 waterculluur in- 

 gericht. 



