T22 DE BOUW EN DE VERRICHTINGEN DER AVORTELS. 



aan alle zijden gesloten zijn en nergens openingen bezitten. 

 Wel vindt men binnen in vaten, doch deze zijn door de cel- 

 len zoo geheel omsloten , dat zij voor de opslorping niet in 

 aanmerking komen. Door de wanden der cellen nu kunnen 

 klaarblijkelijk geen voorwerpen in vasten toestand heendrin- 

 gen. Dat er wel vloeistoffen door kunnen dringen, blijkt uit 

 de geheele inrichting en uit het feit, dat in waterculturen 

 werkelijk vloeistoffen worden opgenomen. Wij kunnen ons deze 

 opneming echter ook door een proef duidelijk maken. Hiertoe 

 gebruikt men een glazen buis, die aan het eene uiteinde wijder 

 is dan over de verdere lengte. Over dit wijde uiteinde spant 

 men een stukje blaas of perkamentpapier en bindt het zóó 

 vast, dat tusschen zijn rand en het glas geen vloeistof door- 

 dringen kan. Vooraf overtuigt men zich dat er geen zichtbare 

 poriën in het te gebruiken vlies aanwezig zijn. Brengt men 

 nu in de buis suikerwater , tot op een zekere hoogte , en plaatst 

 men dan het onderste deel met het vlies in een vat met wa- 

 ter, zooals in fig. 60 is voorgesteld, zoo is de toestel gereed. 

 Slechts moet men zorgen dat het vlies den bodem van het vat niet 

 aanraakt, doch vrij door het omgevende water bespoeld wordt. 

 Korten tijd nadat de toestel zoo in elkander gezet is, ziet 

 men het suikerwater in de buis stijgen. Hoe nauwer deze s 

 in vergelijking met de grootte van het vlies, hoe duidelijker 

 dit stijgen zichtbaar zal zijn. Doch ook de hoeveelheid opge- 

 loste suiker heeft op de snelheid van het stijgen een invloed; 

 hoe meer de oplossing verzadigd is, des te sneller stijgt het 

 vocht in de buis omhoog. Is dit stijgen een geruimen tijd 

 voortgegaan , zoo onderzoeken wij de vloeistof in het vat. Deze 

 was aanvankelijk zuiver water , nu echter bevat zij een zekere 

 hoeveelheid suiker. Er blijkt ons dus, i" dat water uit het 

 vat door het vlies in de buis gedrongen is , en 2^ , dat suiker 

 omgekeerd door het vlies uit de buis naar buiten is gedron- 

 gen. M. a. w. kunnen dus èn water èn opgeloste stoffen door 

 een vlies zonder openingen heendringen. De eenige voorwaarde 

 voor deze mogelijkheid is, dat zij het vlies kunnen bevochti- 

 gen, gelijk wij weten dat water een dierlijke blaas doet. Deze 

 toch is in drogen toestand hard en weinig buigzaam* door 



