128 DE BEWEGING VAN HET WATER. 



de grootte der kracht, waarmede het wordt omhoog gestuwd, 

 zoo giet men in het open uiteinde van de buis kwik. Daar- 

 door zal de lucht in den afdalenden arm worden samengedrukt, 

 en het kwik in dezen eenigzins omhoog stijgen, terwijl het in 

 den open arm bijna tot boven aan staat. De drukking van 

 deze kwikzuil plant zich door de samengeperste lucht op de 

 vloeistof in den korten arm voort en werkt door deze op de 

 wondvlakte van den stam. Men zou nu allicht vermoeden , 

 dat een eenigzins aanzienlijke drukking, op deze wijze uitge- 

 oefend, terstond het uitvloeien van het water zou doen op- 

 houden. Toch is dit niet het geval. Zelfs wanneer de kwikzuil 

 in den eenen arm een meter hooger staat dan in den anderen, 

 gaat het uitvloeien nog voort en wordt de kwikzuil dus om- 

 hoog geschoven. De drukking van zulk een kwikzuil is gelijk 

 aan die van een zuil water van ruim 13 meters hoogte en de 

 wortels blijken dus in staat te zijn het water tot op zulk een 

 aanzienlijke hoogte op te voeren. Daar nu de wijnstokken in 

 den regel deze hoogte op verre na niet bereiken, zal ook in 

 hunne hoogste takken nog de invloed van de worteldrukking 

 bemerkbaar moeten zijn , iets , wat gemakkelijk te bewijzen is, 

 wanneer men deze takken doorsnijdt en er op gelijke wijze , 

 als zooeven voor een stam beschreven werd , een glazen buis 

 aan bevestigt. Het is duidelijk, dat door deze drukking het 

 water naar de aanzwellende knoppen in grootere hoeveelheid 

 wordt toegevoerd , dan dit alleen het geval zou rijn door de 

 zuigende werking, die door den groei en de verdamping ver- 

 oorzaakt wordt. 



Het is bij deze proeven geenszins onverschillig , welke plant 

 men onderzoekt en in welk jaargetijde of onder welke om- 

 standigheden zij genomen worden. Ook de hoogte, waarop de 

 buizen aan de plant bevestigd worden, is op het resultaat van 

 invloed. De oorzaak van dit laatste is gemakkelijk na te gaan. 

 Wij hebben reeds medegedeeld dat de besproken drukkracht 

 haar zetel in de wortels heeft en het zijn juist de fijnste uit- 

 einden der wortelvezels, waarin zij gezocht moet worden. Hoe 

 deze kracht daar ontstaat, kan men tegenwoordig nog niet 

 met volle zekerheid aangeven, doch het is zeker, dat de cellen 



