140 DE BEWEGING VAN HEÏ WATER. 



sel naar de wortels is afgesneden ? Deze vraag kan slechts onder 

 zekere beperkingen bevestigend beantwoord worden. Eenige ja- 

 ren kunnen de wortels op het in hen nog aanwezige reserve- 

 voedsel teeren, blijven leven en aan hunne verplichtingen: 

 het opnemen van water en anorganische stoffen uit den grond , 

 voldoen. Zoolang zal dus het leven van den boom ongestoord 

 voortgaan. Doch na korter of langer tijd begint het voedsel aan 

 de wortels te ontbreken, deze sterven en houden dus op. te 

 werken , en de takken en bladen ontvangen het voor hunne 

 verdamping noodige water niet meer. Weldra zullen zij dus uit- 

 drogen en sterven, en op het eind heeft dus de ringvormige 

 ontschorsing van den boom den dood ten gevolge. Vandaar 

 dat men in steden en plantsoenen tegen elke ontschorsing moet 

 waken, daar anders licht een ringvormige ongemerkt zou kun- 

 nen insluipen , en den boom , dien zij trof, tot een langzamen 

 maar even zekeren dood veroordeelen. Slechts in één geval kan 

 een boom lange jaren zulk een ontschorsing overleven. Dit vindt 

 n.1. dan plaats, wanneer uit het onderste gedeelte van den stam 

 en uit de dikste wortels loten ontspringen, die zich tot krach- 

 tige bebladerde takken ontwikkelen , en de voeding van de wor- 

 tels op zich kunnen nemen , voor welke door de boven de wonde 

 gelegen takken niet meer kan worden gezorgd. Zulke wortelloten 

 komen vooral bij linden voor, en vandaar dat de meeste voor- 

 beelden van boomen , die een ringvormige ontschorsing hunner 

 takken langen tijd overleefden, door linden worden opgeleverd. 

 Een zekere beroemdheid heeft een zware lindenboom met prach- 

 tige kroon, in het park van Fontainebleau , door zulk een ver- 

 Avonding verkregen. Deze boom was omstreeks 1780 geplant, 

 en zijn stam werd in 18 10 door toevallige omstandigheden door 

 werklieden van het grootste gedeelte van zijn bast beroofd. In 

 het iaar 1854 stierf hij , nadat hij in het vorige jaar nauwkeurig 

 onderzocht geworden was. Op de ontbloote plaats was het hout 

 tot op een aanzienlijke diepte gestorven en ten deele reeds ver- 

 gaan, en nog slechts een dunne houtcylinder in het midden 

 diende voor de geleiding van het water. Boven de ontschorsing 

 was de diktegroei van den stam regelmatig voortgegaan ; daar- 

 onder zorgden talrijke kleine takjes en wortelloten voor de voe- 



