DE SCHEIKUNDIGE EESTANDDEELEN DER PLANTEN. 151 



weer de verbranding. Geschiedt deze in een gesloten toestel , 

 welke een volledig onderzoek der ontstaande gassen toelaat , 

 zoo blijkt het , dat er niets ontstaat dan koolzuur en water. 

 Men heeft deze toestellen zoo fijn ingericht , dat men bepalen 

 kan hoeveel koolzuur en hoeveel water uit een afgewogen hoe- 

 veelheid droge celstof ontstaat. Het is hier niet de plaats deze 

 toestellen te beschrijven of te verklaren , genoeg zij het mede 

 te deelen, dat de scheikundigen deze methode om de ele- 

 menten van een organische verbinding te leeren kennen , ele- 

 mentair-analyse noemen. Daar men nu in de scheikunde leert, 

 hoeveel koolstof een zekere hoeveelheid koolzuur en hoeveel 

 waterstof een zekere hoeveelheid water bevat, kan men hieruit 

 natuurlijk berekenen , hoeveel koolstof en hoeveel waterstof de 

 ter verbranding gebruikte hoeveelheid celstof bevatte. Was de 

 som der koolstof en der waterstof gelijk aan deze laatste waarde, 

 zoo zou celstof alleen uit deze beide elementen bestaan. Zij is 

 echter geringer en er moet dus nog een derde element in de 

 verbinding der celstof opgenomen zijn. Daar nu slechts kool- 

 zuur en water ontstonden ; kan dit element geen ander zijn 

 dan zuurstof en wij komen dus tot de conclusie, dat celstof 

 bestaat uit koolstof, waterstof en zuurstof. 



Na deze uiteenzetting der proeven , door welke men tot de 

 kennis der elementen der celstof geraakt, geloof ik omtrent 

 de eiwitachtige stoffen korter te mogen zijn en zal daarom 

 slechts de resultaten van het onderzoek mededeelen. Het ligt 

 toch geenszins in mijn bedoeling hier zuiver scheikundige zaken 

 te behandelen, daar dit mij te ver van mijn eigenlijk onder- 

 werp af zou voeren. Daarenboven is de methode van het onder- 

 zoek der eiwitachtige stoffen nog veel ingewikkelder dan die, 

 welke wij voor de celstof beschreven en zoude het niet moge- 

 lijk zijn, zonder een zeer uitvoerige beschrijving een eenigszins 

 duidelijk inzicht hierin te geven. Het resultaat der analyse nu 

 is, dat eiwitachtige stoffen uit dezelfde elementen bestaan als 

 celstof, doch dat daarenboven , ofschoon in geringere hoeveel- 

 heid , nog twee andere worden aangetroffen , te weten stikstof 

 en zwavel. Even noodzakelijk als de celinhoud zelf voor het 

 leven der cel is, even onontbeerlijk zijn daarvoor dus ook 



