152 DE SCHEIKUNDIGE BESTANDDEELEN DER PLAN'J-EN. 



deze beide elementen. Bij de verbranding van plantenstoffen 

 gaat van deze beide de stikstof in vluchtige verbindingen over, 

 en ontwijkt dus; de zwavel echter verbindt zich met zuurstof 

 en met bepaalde deelen der asch tot zwavelzure ;outen, die 

 niet vluchtig zijn en dus in de asch blijven. Onder de be- 

 standdeelen der asch zullen wij dus deze zwavel terug moeten 

 vinden. 



De vijf elementen , welke wij als bestanddeelen van celstof 

 en eiwit leerden kennen , zijn de eenige , uit welke alle orga- 

 nische stoffen van het plantenlichaam opgebouwd zijn. De ver- 

 branding van de geheele massa der droge stof levert als vluch- 

 tige producten slechts verbindingen van koolstof, waterstof, 

 stikstof en zuurstof, terwijl de zwavel, gelijk wij zeiden, in de 

 asch achterblijft. Behalve de straks te bespreken elementen der 

 anorganische verbindingen moeten dus ook deze door elke 

 plant uit hare omgeving worden opgenomen, en wij moeten 

 dus hier eenige oogenblikken stilstaan bij de vraag , in welken toe- 

 stand zij in de natuur voorkomen, en als hoedanig zij in de 

 plant kunnen worden ingevoerd. 



De dampkringslucht bestaat, gelijk men weet, uit ongeveer 

 vier vijfde deelen stikstof, uit ongeveer één vijfde deel zuur- 

 stof, en uit zeer weinig koolzuur; daarenboven bevat zij nog 

 waterdamp in zeer afwisselende hoeveelheid. Behalve zwavel 

 treffen wij dus hierin de gezochte elementen aan. Deze komen 

 echter ook in den bodem voor, en wel in bepaalde verbin- 

 dingen, waarvan de koolzure zouten als bron voor koolstof 

 en zuurstof, de zwavelzure zouten als bron voor zwavel en 

 zuurstof, en de salpeterzure zouten als bron voor stikstof en 

 zuurstof genoemd moeten worden. Stikstof komt daarenboven 

 nog onder een anderen vorm voor, namelijk met waterstof 

 verbonden als ammoniak, of als verbindingen van ammoniak 

 met andere lichamen. Daar andere dan de genoemde verbin- 

 dingen dezer vijf elementen in de natuur niet zoodanig ver- 

 spreid zijn, dat zij in eenigszins aanzienlijke hoeveelheid aan 

 de planten ter opzuiging worden aangeboden , zoo is het dui- 

 delijk dat de genoemden of alle, of ten minste eenigen er van , 

 de werkelijke bron dezer elementen uitmaken. Wij mogen dus 



