158 DE SCHEIKUNDIGE BESTANDDEELEN DER PLANTEN. 



andere bestanddeelen dezen regel door voorbeelden kunnen 

 staven. Vandaar, dat wij ons in het vervolg niet met de hoe- 

 veelheden van elk dezer stoffen zullen ophouden. 



Het feit , dat zekere elementen steeds of gewoonlijk in de 

 asch van planten wordt aangetroffen, is natuurlijk nog geen 

 bewijs , dat zulk een element voor het leven der plant onontbeer- 

 lijk is. Het is zeer goed denkbaar, dat de plant ook zonder 

 een dezer stoffen haren levensloop zou kunnen volbrengen. 

 Om hierover te beslissen moet men weder zijn toevlucht tot 

 proeven nemen. 



De proeven, die hieromtrent zekerheid geven, zijn de wa- 

 terculturen , die wij in het hoofdstuk over de wortels uitvoerig 

 beschreven hebben (Vergelijk fig. 59 blz. 117.). Daar de plant 

 in deze geheel van de aanraking met aarde of zand is afge- 

 sloten en haar anorganische stoffen slechts uit het water kan 

 opnemen, is het duidelijk, dat men het in zijn macht heeft, 

 willekeurig gekozen stoffen aan de plant ter opzuiging aan te 

 bieden. Regelt men dit nu zoo, dat b. v. aan een plant alle 

 aschbestanddeelen op één na worden gegeven en leeft zij dan 

 even goed als anders , dan mag men besluiten dat dit be- 

 standdeel voor haar groei niet noodig is. Kwijnt zij echter, 

 of ontwikkelt zij zich in het geheel niet , terwijl andere planten 

 onder geheel gelijke omstandigheden, doch met toevoeging 

 van deze stof zeer goed leven , zoo moet men het ontbrekende 

 element als noodzakelijke voorwaarde voor het leven dier plant 

 beschouwen. Het spreekt nu van zelf, dat slechts de stoffen, 

 die op deze wijze blijken noodzakelijk te zijn, als eigenlijke 

 voedingsstoffen mogen worden beschouwd , terwijl de anderen , 

 hoe algemeen ook voorkomende, toch van dit begrip moeten 

 worden uitgesloten. 



Men heeft nu deze proeven op allerlei wijzen ten uitvoer 

 gebracht en is daardoor tot het besluit gekomen dat de vijf, 

 in de eerste plaats genoemde elementen voor het plantenleven 

 onontbeerlijk zijn. Voor Chloor, Natrium, Mangaan en Sili- 

 cum is daarentegen bewezen, dat zij voor het plantenleven 

 geheel onnoodig zijn. Omtrent de beteekenis van de verbin- 

 dingen van Jodium en Bromium die in zeeplanten worden 



