DE LEER DER BEMESTING. 175 



bovenste aardlaag heengedrongen, voor dat het de buizen be- 

 reikte. Onderzoekt met het scheikundig, zoo blijkt het uit defx 

 bodem slechts zeer geringe hoeveelheden van diens oplosbare ( 

 bestanddeelen opgenomen te hebben. Men kan deze proef ook \ 

 in 't klein herhalen. Hiertoe brengt men in een trechter een 

 stuk filtreerpapier , zoo gevouwen, dat het in den vorm van 

 een wijd peperhuis juist in den trechter past, en daarbij noch 

 van onderen , noch aan de zijden eenige zichtbare opening 

 heeft. Men zet nu den trechter met de buis verticaal , b. v. in 

 den hals van een leege flesch, of hangt hem op een of andere 

 wijze in dien zelfden stand boven een glas of bakje op. (iiet 

 men den trechter vol water, zoo loopt dit door de onzicht. 

 baar fijne poriën van het filtreerpapier iri de buis, en valt in 

 het bakje er onder. Neemt men in plaats van zuiver water 

 een oplossing van eenig zout , of van suiker , of van kleurstof- 

 fen, zoo loopt de vloeistof er steeds onveranderd door. Vult 

 men nu den trechter b. v. ter halver hoogte met tuinaarde, 

 en giet men nu weer water op, dan zal men het afloopende 

 water kunnen onderzoeken , en nagaan of dit de zouten uit 

 den grond heeft opgenomen. Even als in het water der draineer- 

 buizen treft men ook hier slechts geringe hoeveelheden dier 

 stoffen in het doorgefiltreerde water aan. 



Al deze feiten bewijzen ons das, dat aarde het vermogen 

 bezit de voor het plantenleven noodige stoffen in zich vast 

 te houden, en ze niet aan doorsijpelend water af te geven. 

 Deze eigenschap, die behalve aan verschillende grondsoorten 

 nog aan enkele andere fijn-poedervormige of poreuze stoffen 

 eigen is, is, gelijk men gemakkelijk inziet, van het hoogste 

 belang , zoowel in de huishouding der natuur als in den land- 

 en tuinbouw. Zonder haar toch zou het leven van landplan- 

 ten zoo goed als onmogelijk zijn. Deze groote belangrijkheid 

 noodzaakt ons eenigszins langer bij haar stil te staan. Vooraf 

 deelen wij mede, dat men haar met den naam van absorptie- 

 of opslorpings-vermogen bestempelt, en dat men dien over- 

 eenkomstig zegt, dat de opgeloste zouten in den grond geab- 

 sorbeerd zijn. Nu is het absorptievermogen van de meeste 

 grondsoorten veel aanzienlijker, dan men vermoeden zou, zoo 



