l82 DE LEER DER BEMESTING. 



aangegeven. Gaan wij het andere geval eenigszins uitvoeriger 

 na, n. 1, dat, waarin het er slechts op aankomt, een goeden 

 bouwgrond in dien toestand met zoo weinig mogelijk veran- 

 deringen te behouden. 



Teneinde voor dit geval met juistheid te kunnen beoordee- 

 len , waarin de zorg van den landbouwer zal moeten bestaan , 

 is het noodig na te gaan , welke veranderingen de akker ge- 

 durende den loop van een jaar van bebouwing onvermijdelijk 

 ondergaat. Onder deze is wel in de eerste plaats het wegvoeren 

 van den oogst te noemen. Het aan den akker toevertrouwde 

 zaad is onder den invloed van warmte en vochtigheid ont- 

 kiemd, de jonge planten zijn allengs tot een groot en krachtig 

 gewas aangegroeid en hebben een rijken bladerdosch ontwik- 

 keld , of in tal van vruchten , in wortels of andere organen 

 een groote hoeveelheid voedsel opgezameld. Hiertoe bereidden 

 zij, gelijk wij weten, de organische stof zelf, en wel uit het 

 koolzuur der lucht. De anorganische stoffen echter, waarvan 

 wij in een vorig hoofdstuk de onmisbaarheid voor het plan- 

 tenleven aantoonden, ontnamen zij aan den bodem en zetten 

 zij in hare bladen, stengels en vruchten af. Ook een paar 

 der voor de vorming van eiwitachtige stoffen noodige bestand- 

 deelen werden geheel of grootendeels aan den grond ontleend. 

 Wanneer nu in den zomer of in het najaar de oogst wordt 

 afgemaaid of gerooid en van den akker weggevoerd , verliest 

 deze daardoor de geheele hoeveelheid der anorganische be- 

 standdeelen, die de gewassen uit hem opgenomen hadden, 

 m. a.w. de asch der cultuurplanten. Werden zoo jaar op jaar 

 oogsten weggevoerd en deze asch niet telkens teruggegeven, 

 zoo zou de akker weldra uitgeput raken en dat wel juist van 

 die bestanddeelen , welke voor het plantenleven het meest 

 noodzakelijk zijn. In geringe mate verHest de grond eveneens 

 van zijne anorganische bestanddeelen door regens , welke kleine 

 hoeveelheden der opgeloste stoffen mede in den ondergrond 

 voeren. Hoe sterker bepaalde stoffen door bemesting toege- 

 voegd zijn, hoe grooter dit verUes zal zijn; van die stoffen 

 echter, die niet als mest worden toegevoegd is dit verlies 

 slechts onmerkbaar klein, gelijk ons hierboven de beschou- 



