194 DE INSECTENETENDE PLANTEN. 



organen zeer kort, de kliertjes dus dicht bij de schijf geplaatst. 

 Naar den rand toe worden hunne steeltjes langer; die aan den 

 rand geplaatst zijn , zijn ongeveer zoo lang als de halve lengte 

 der bladschijf. In het geheel telt men er omstreeks tweehon- 

 derd op één blad. Ook op den bladsteel ziet men enkele zulke 

 gesteelde kliertjes. De bladschijf zelf is vrij dik ; tengevolge 

 daarvan ziet men den loop der nerven in haar met het bloote 

 oog niet. Men kan de nerven echter door een zeer eenvoudig 

 middel zichtbaar maken , nl. door het blad gedurende een paar 

 dagen in spiritus te bewaren. Dan wordt het geheel doorschij- 

 nend en vertoont nu, met het bloote oog, of nog beter met 

 een loupe beschouwd, drie hoofdnerven, wier toppen zich 

 even boven het midden van het blad boogsgewijze verbinden. 

 Van deze nerven en van hunne bogen gaan talrijke kleine 

 takken naar alle deelen van het blad. Bij zulk een beschou- 

 wing valt nu terstond het merkwaardige feit in het oog, dat 

 de stelen der klieren steeds juist op de nerven geplaatst zijn 

 en wel zeer dikwijls op de uiteinden der nerven. Een nader 

 onderzoek leert, dat de nerven in eiken steel een uiterst fijn 

 takje omhoog zenden, dat tot aan het kliertje doorloopt en 

 hierin met een knodsvormige verdikking eindigt. Hierdoor ver- 

 schillen deze stelen zeer van gewone plantenharen , die , gelijk 

 bekend is, meest slechts één enkele cel dik zijn; zij verdien- 

 en daarom met een anderen naam bestempeld te worden. 



Wanneer een insect zich op een blad van het vliegenvan- 

 gertje neerzet, hetzij uit onvoorzichtigheid, hetzij door het 

 vocht der kliertjes gelokt , zoo kleeft het in dit vocht zoo vast , 

 dat het riet weg kan vliegen. Slechts aan grootere insecten 

 gelukt het te ontsnappen; vliegen en muggen geraken door 

 haar pogingen om te ontkomen telkens met meer kliertjes in 

 aanraking, en kleven dus hoe langer hoe vaster aan het blad. 

 Van de kleverigheid van het vocht kan men zich gemakkelijk 

 overtuigen door een paar kliertjes even met den vinger aan 

 te raken; beweegt men dezen langzaam weg, zoo wordt het 

 vocht tot een langen draad uitgetrokken. Is het insect op de 

 beschrevene wijze eenmaal gevangen, zoo beginnen de voor- 

 bereidende maatregelen voor de vertering der prooi. Deze ziet 



