DE INSECTENETENDE PLANTEN. 205 



blad opgezogen en even als bij Drosera leert ook hier het 

 microscopisch onderzoek ons veranderingen kennen in de cellen, 

 welke deze stoffen opnamen. Is na verloop van verscheidene da- 

 gen dit geheele proces afgeloopen , zoo opent zich het blad weder. 



Wil men zich van de algeheele vertering van voedende stof- 

 fen door de bladen van het amerikaansche Vliegen vangertj e 

 door proeven overtuigen , zoo kiest men hiertoe weder liefst 

 scherpkantige stukjes gekookt eiwit. Men ziet dan de kanten 

 eerst doorschijnend worden en wegsmelten 5 weldra wordt ook 

 het midden doorschijnend , en eindelijk is het geheele stukje 

 spoorloos verdwenen , en dus opgelost. Evenzoo worden vleesch 

 en gelatine verteerd, terwijl daarentegen vet, een stikstofvrije 

 stof, door het zure vocht niet aangetast wordt. 



Is een prooi gevangen, dan blijft het blad zoolang gesloten , 

 tot deze geheel verteerd is, wat niet zelden 9 — 11 dagen duurt. 

 Was daarentegen alleen een aanraking der stiftjes met een vast 

 lichaam de oorzaak van het sluiten, zoo opent zich het blad 

 meest reeds na verloop van een dag en is dan op nieuw in 

 staat een prooi te vangen. Bij in het .wild groeiende exem- 

 plaren schijnt het zelden voor te komen, dat een blad meer 

 dan tweemaal een prooi verteert; bladen van gekweekte plan- 

 ten verliezen dit vermogen dikwijls reeds na de eerste vertering. 



De tanden aan den rand der beide bladhelften schijnen een 

 zeer bepaald doel te hebben, dat innig met het zooeven be- 

 sproken beperkte verterings vermogen samenhangt. Zij sluiten 

 toch het blad aan de bovenzijde niet terstond volkomen af, 

 daar een volledige sluiting niet door de plotselinge beweging 

 bereikt wordt, maar eerst door een langzame nawerking van 

 deze. Daardoor kunnen zeer kleine insecten nog bij tijds ont- 

 snappen ; het blad kan zich dan spoedig weer^ openen , en ver- 

 liest geen tijd en kracht op een prooi, die slechts zeer weinig 

 voedsel levert. Aan den anderen kant kunnen zeer groote in- 

 secten zich tusschen de tanden eveneens nog een weg banen, 

 voor dat het blad geheel gesloten is. Ook dit is van belang, 

 daai proeven leeren, dat te groote stukken voedsel, zelfs van 

 eiwit, niet verteerd kunnen worden. De inrichting der tanden 

 maakt dus, dat alleen insecten van een bepaalde grootte ge- 



