2o6 



DE INSECTENETENDE PLANTEN. 



vangen worden, nl. juist van dien omvang, dat zij gemakke- 

 lijk en met nut verteerd kunnen worden. 



Eer ik van de behandeling van het amerikaandsche vliegen- 

 vangertje afstap , wensch ik er nog even op te wijzen , dat 

 dit plantje tot dezelfde natuurlijke familie behoort als de Drosera's, 

 Tot deze familie behooren, behalve een honderdtal soorten 

 van Drosera, nog vier andere geslachten, elk met één of twee 

 soorten. Al deze planten leven, zoover men ze kent, van dier- 

 lijke prooi. Zij bezitten verschillende inrichtingen om insecten 

 te vangen, die deels eenvoudiger van natuur zijn dan die der 

 Drosera's, deels meer met de Dionaea's overeenkomen. Daar 

 deze planten alle zeer zeldzaam en bij ons geheel onbekend 

 zijn, ga ik ze met stilzwijgen voorbij, en wend mij tot twee 

 ook in ons vaderland voorkomende gewassen, die in een ge- 

 heel andere afdeeling te huis behooren. Ik begin met die, 

 welke nog het meest op de v liegen vangertj es gelijkt. 



Het Vetkriiid {Pinguicula vitlgaris) bestaat uit een roset 

 van kleine, ;breede, langwerpige bla- 

 den, die zonder biadsteel en met 

 breeden voet bevestigd zijn aan een 

 onderaardsch stengeldeel , dat het 

 midden der roset inneemt. Het bloeit 

 in Juni en Juli meest met een enkele 

 bloem , die op een langen steel in 

 het midden der roset ontspringt. Deze 

 steel is aan zijn top omgebogen, 

 zoodat de bloem hangt. De paarsche 

 bloemkroon vertoont een boven- en 

 een onderlipje en loopt aan de achter- 

 zijde in een korte spoor uit. Slechts 

 weinige korte wortelvezels bevestigen 

 de plant in den grond. In de ooste- 

 lijke provinciën van Nederland wordt 

 deze plant op vochtige veenachtige 

 plekken op de heiden somwijlen in 

 grooten getale aangetroffen , doch ove- 

 rigens is zij in tegenstelling met de Drosera's , verre van algemeen. 



Fig. 70. 



Het vetkruid (Pinguicula 

 vulgaris). Nat. grootte. 



