2o8 



DE INSECTENETENDE PLANTEN. 



Fig. V 



min verwante stoffen verteren. In de eerste plaats eiwit zelf, 

 verder vbesch, kraakbeen, gelatine, enz. Deze stoffen, in 

 vochtigen toestand op de bladen gelegd , prikkelen de klier- 

 tjes die zij aanraken, en maken daardoor, dat zij hun vocht 

 beginnen af te zonderen 5 op verder verwijderde kliertjes wer- 

 ken zij eerst dan, wanneer het vocht der eersten zoo rijkelijk 

 wordt, dat het zich over deze verspreidt. Tal van andere op- 

 losbare stikstofhoudende lichamen werken eveneens prikkelend 

 op de klieren. Daarentegen werken kleine stukjes glas niet op 

 de klieren, ofschoon zij wel de beweging van den bladrand 

 veroorzaken. 



Is de prooi verteerd en zijn dus alle voedzame deelen daaruit 

 opgelost, zoo zuigen de kliertjes de afgezonderde vloeistof met 

 deze voedzame deelen tegelijk op, tengevolge waarvan de in- 

 houd hunner cellen dezelfde eigenaardige veranderingen toont , 



waarvan wij reeds bij Drosera met 

 een enkel woord spraken. Deze 

 vertering geschiedt gewoonlijk snel , 

 dikwijls reeds in een paar dagen, 

 waarna de bladrand weer tot zijn 

 vroeger n stand terugkeert. 



H&i Blaas km id{ Utricularia vul- 

 garis) draagt zijn naam naar de 

 tallooze kleine ovale blaasjes, die 

 overal tusschen zijn bladen ver- 

 spreid staan. Het is een waterplant , 

 die in veenachtige streken , in sloo- 

 ten en greppels , niet zeldzaam is , en 

 geheel ondergedoken leeft. Slechts 

 in den zomer verheft zich een 

 bloemstengel met eenige weinige 

 sierlijk gevormde gele bloemen 

 boven het water. Zoolang de plant 

 geen bloemen of vruchten draagt, 

 bestaat zij slechts uit een horizonta. 

 len stengel en een paar zijtakken en 

 talrijke dicht bijeen geplaatste bla- 



Het blaaskruid (Utricularia 

 vulgaris). Nat. Gr. 



