202 
eda ayri aptr bangat til sem hon uar aör miö. meödan hon 
rann rett. En ef hon brytr meir pa a sa ar iorö a biede 
a oc granda Pangat til er hon uar miö medan hon rann 
rett at forno. Engi skal firir aörum ueidistoö spilla ne 
banna par sem maör hefir haft at forno fare. eda vatn ueita *). 
En hueruitna sem menn eigu laxa saman. ba skal huer gera 
ueidiuel firir sinu lande. oc gera po sua at fiskar megi far« 
vpp at miöri a. pui at ganga skal guös giof til fialz sem 
til fioru ef gengit ul hafa. En sa maör er geröir firir. pa 
skolu peir menn er firir ofan eigu gera honum fimtar stefno 
til a Pingi or at briota. En ef hann uil eigi or briota pa 
skolu peir esta liös til or at briota. bonde huer er syniar 
tilfarar sekr eeyri silfrs uiö konung. En peir er garö gerdu 
i at olagum giallde peim er firir ofan bua mork silfrs. oc 
peir mistu ueidi firir. Engi skall fara i annars a. nema 
hann uili peim ueiöa er ana a. oc giallde po landnam a 
ofan. Engi skal aörum ueidistodö banna firir sinu lande oc 
engi annars ueidistod spilla. En ef menn spilla eöa briota 
upp garda. nema pPuergaröar se peir sem firir boöner eru 
at lagum. eda ueiödigognum. sekr hoföingi mork silfrs uid 
konung firir logbrot. annare mork silfrs ui eiganda i ofundar 
bot. En huer annara er honum ueitir liö til sekr halfre 
mork silfrs uiö konung oc annare halfre mork silfrs uiö 
eiganda oc bwte garö aptr oc ofundar bot oc oll gogn oc 
spelluirki sem .vj. skynsamir menn meta. Alla ala ueiöi oc 
aurida er pui spillir sekr halfre mork silfrs uiö konung en 
annare halfre mork uiö pann er fiskina atte. pat heitir spell- 
uirki. oc bete sem .vj. skynsamir menn meta .ij. af huars 
hendi. Skolu iafnan .vj. menn meta er halfrar merkr sekt 

*) Jfr Gulatingslagen, 85: *Engi scal firi eedhrom spilla. ne veidhi 
stodh banna. ef hann hever haft at forno fare*. — I Curıszıan IV:s norska 
lag, VI, 44, 1yder detta stadgande sälunda: “Ingen maa gjöre anden for- 
hindring paa den fiskeri hand haffuer hafft aff arrilds tid“. I svenska lag- 
stiftningen motsvaras detta stadgande af bestämmelsen uti 12 kap. 4 $ jor- 
dabalken af 1736 ärs lag, sä lydande: “Hafver nägon urminnes häfd pä 
utholmar, fisken eller fiskeskär, da eger han den rätt oqvald behälla*. (Ut- 
gifvarens anmärkning). 
