233 
parum differt ab Araneo Westringü, ut speciei propriae adseribi 
non possit. Araneus Westringii itaque Ar. displicatus (Hentz) 1847 
appellandus est, Epeira ornata Blackw. nimis dubium synonymum 
huius speciei mihi videtur propter scapım epigynae, qui longus 
deseribitur !). 
Praeter has species tres alii Europae incolae, Ar. cucurbitino 
similes, prolati sunt ab auetoribus: Araneus alpieus (L. Koch), A. 
inconspicuus (E. Sim), A. silesiacus (Fick.)?). Prodibunt in lucem 
fortasse alii: Femina quaedam in regione Adriatieä Croatiae capta 
et in „Araneae Hungariae... conseriptae a C. Chyzer et L. Kul- 
ezyñski*, vol. I, pag. 131, ut Epeira cucurbitina prolata, neque A. 
cucurbitino, neque, ni fallor, ulli e sqeciebus ad hoc tempus deseri- 
pts subiungi potest. Novo nomine, A. croaticus m., speciem hanc 
ornandam censeo, quamquam marem eius, eheu, non novi. 
Quum omnes hae species inter se valde sint similes, notae vero, 
quae ad eas distinguendas utiles esse possunt, nondum exhaustae 
videantur, descriptiones earum aliquatenus supplendas eenseo. Taei- 
tum praeteribo Araneum silesiacum (Fick.), quem non novi et qui 
dubia species mihi videtur: seeundum descriptionen scapi epigynae, 
qui latior quam longior esse et plicis transversis carere 
dieitur, araneam hane pro exemplo nondum adulto Ar. alpiei (L. 
Koch) habuerim. Attingam Araneum Cossoni (E. Sim.)3) Tunetanum, 
euius feminam et marem (nondum deseriptum), una cum exemplo 
typico Ar. inconspicui in montibus Pyrenaeis lecto. communicavit 
.nihi Cel. E. Simon, fautor meus benignissimus, quem rogo, gratias 
meas maximas acciplat. 
Mares. 
Ad distinguendos mares specierum, de quibus agitur, — pluri- 
morum saltem, — notas optimas stemma *) praebet. In palpo porrecto, 
1) J. Blackwall, A History of the Spiders of Great Britain and Ireland, pag. 346. 
?) C. Fickert, Verzeiehniss der schlesischen Spinnen (Zeitschrift für Entomo- 
logie, Breslau, 1876) pag. 70. 
*) Exploration scientifique de la Tunisie. Étude sur les Arachnides... Paris 
1885, pag. 23. 
*) Brevitati studens, organum copulationis maris, parti tarsali insertum, „stemma* 
(stema Mengei) appellabo; ut autem talia loquendi genera dura et inepta, ut „pars 
apicalis partis basalis“ cet. evitem, partem eam stemmatis, quam Menge partem 
basalem nominavit, Cel. E. Simonium sequens, bulbum dicam. 
1* 
