438 
Unicae feminae E. maderiani, quam vidi, cephalothorax 1:55 mm 
longus est, 1:45 latus, abdomen 3 longum, 1:8 latum, pedum I fe- 
mur 245, tibia cum patellä 29, metatarsus cum tarso 34, partes 
respondentes pedum II 17. 1:85, 22, pedum III 1-25, 14, 1:7, 
IV 25, 27, 32 mm longae. 
Secundum exempla, quae in manibus habeo, incolit‘ Æpisinus 
truncatus Angliam (marem adultum ad Dorset lectum communicavit 
mihi Fredr. Cambridge), Belgiam (leg. Rev. E. Schmitz), Galliam 
(coll. Cel. E. Simonii), Helvetiam (coll. Cel. R. de Lessert), Tiroliam, 
Austriam Inferiorem, Istriam, Bosniam, Croatiam, Hungariam, Ga- 
lieiam; E. angulatus: Angliam (Dorset. feminam ad. legit Fredr. 
Cambridge), Galliam (coll. Cel. E. Simonii), Helvetiam (coll. Cel. 
R. de Lessert), Austriam Inferiorem, Hungariam, Galieiam; Æ. ma- 
culipes: Galliam (coll. Cel. E. Simonii), Austriam Inferiorem, Croa- 
tiam, Bosniam (?, epigyna feminae unicae, quam vidi, differt paullo 
ab epigynä formae typicae), Algeriam cum regno Tunetano (var. 
numidica, Coll. Cel. E. Simonii); E. algirieus: Galliam, Algeriam 
cum regno Tunetano (coll. Cel. E. Simonii). — Teste W. Bösen- 
bergio Episinus angulatus (truncatus Büsbg.) multo frequentior est 
in Germaniä quam Æ. truncatus noster sive E. lugubris Büsbg. 
(?, facile erediderim Æ. truncatum frequentius quam Æ. angulatus 
oceurrere in Germaniä meridionali saltem). — Europam septentrio- 
nalem fortasse #. angulatus solus incolit; E. truncatus species magis 
meridionalis videtur, in partibus Europae mediae meridionalibus 
certo frequentior quam E. angulatus. E. maculipes Europam meri- 
dionalem imprimis inhabitat, ni fallor, et Africam septentrionalem, 
in Europä mediä non nisi rarissime occurrit. E. algiricus septen- 
trionem versus probabiliter minus longe diffusus est quam Æ. ma- 
culipes. 
Synonymia Episinorum contorta est adhuc non minus, fortasse 
magis, quam contorta erat, antequam Fragmenta arachnologica I. 
nostra in lucem edita sunt. Non dubito, quin Æpisinus truncatus 
Latreillei et Walckenaërii idem sit atque Æ. lugubris Cel. E. Si- 
monii; haec species una est, cuius pedes postici in basi femorum 
albi, in medio fusei, ceterum albi deseribi possint. Quod de picturâ 
cephalothoracis et sterni seripsi in „Fragmentis“, pag 552, nullius 
momenti est, pars cephalica enim lineä flavidä ornatur non solum 
