— 372 — 



faimâ turkestanicâ explorandâ bene meritis, accepit, diligenter 

 examinatis, in liac specie omnes Axinocaraborum characteres 

 peculiares reperi eamqiie G. militi Sem. et imprimis G. mela- 

 nochroo proxime affinem esse nunc persuasum liabeo. 



Ita fit, ut in Axinocarabo subgenere jam certe très species, 

 inter se arte coguatae, attamen distinctissimae, numerandae 

 sint. 



Subgenus Axinocarahiis A. Мог. est merum faunae turani- 

 cae elemeutum: ejus enim area geographica inde ab angulo aus- 

 tro-orientali provinciae nostrae Trauscaspicae, oram Afghaniae 

 tangente, (Zulfagar) (C. miles Sem.)^^j ad Buchariae j^rovincias 

 orientaliores usque {G. melanoclirous A. Мог.) extenditur atque, 

 quantum hucusque constat, inter gr. lat. bor. 35 et 40 termina- 

 tur. Quibus in limitibus АхгпосагаЫ species praecipue loca dé- 

 serta lapidosa vel glareosa in antemontanis montanisque modice 

 elatis habitare videntur. 



Omnes АхгпосагаЫ species, quas recentiore tempore ab una 

 specie derivatas esse praesumo, non solum quoad habitum, colo- 

 rem insigniaque complura exteriora, sed etiam quoad vivendi 

 modum inter se simillimae proximaeque esse videntur: nam om- 

 nes quae hucusque innotuere АхгпосагаЫ species non solum sta- 

 tiones analogas habent, verum etiam in statu maturo, qui 

 imago dicitur, solummodo primo vere (mense Martio) apparent 

 brevique temporis spatio evanescunt ^^). 



59) Notatu diguum est, in finibus totius provinciae nostrae Transcaspicae 

 praeter Caràbum militem Sem. solam tantum liujus generis formam, СагаЫ mauri 

 Ad. var, osculatii Oscu\. = càlosojnoidem Ettr. [Bestimm. -Tabell, eur. Col., 

 XXXIV, Carabidae, 1. Carabini (Verh. Naturf. Ver. Brunn, XXXIV), 1896, p. 176; 

 cf. etiam Reitter: Verh. Naturf. Ver. Brunn, XXVII, 1890, p. 95] occurrere. 



60) Quae inter Carabos singularis vitae ratio facile explicatur. Constat enim, 

 Caràbos insecta esse hygrophila, clima vero Asiae centralis siccissimum extre- 

 mumque, brevi quod dicunt continentale. Quam ob causam pleraeque hujus 

 generis species centrasiaticae sunt zonae alpinae, quae siccitate ubique minus 

 afficitur, incolae. Eae autem species, quae in planitie vel in antemontanis manse- 

 runt (velut species subgenerum: Axinocarabus A. Мог., Cyclocarabus Rttr.), 

 vivendi modum necessario mutaverunt: brevi quidem veris spatio, quod imbribus 



