— 457 — 



bitare constat: sec. fl. Babo-cho et Che-clio (G. & M. Grum- 

 Grzhimailo! 3 — 13. VIII. 1890). 



Stâtio mihi iguota; verisimiliter eadem atque speciei praece- 

 deutis. 



Materialîa examinata: solum specimeu (1 2) (coll. P. a Se- 

 menow). 



8. 



De Calocarabo siibgenere. 



Siibgenas Galocarahus, anno 1887 a me propositum, procul 

 dubio Garabis cechenogenicis (sensu lat.) ascribendum atque a 

 Caloceclieno subgenere distingueudum esse censeo. Characteres 

 essentiales, quibus ille ab hoc praecipue differt, paginis sequen- 

 tibus fiisius expouo solamque quae hucusque innotuit Galocarabi 

 speciem denuo describo, uam descriptio mea originalis mihi nunc 

 haud satisfacit. 



Subgeuus Galocarabus solummodo parti orieutali Tibetiae 

 septentrionalis proprium esse videtur. 



Subgen. Galocarabus Sem. 1887. 



Calocarabus A. Semeuow: Horae Soc. Ent. Ross., XXI, 1887, p. 168. 

 Galocarabus Reit ter, Bestimm. -Tabell. cur. Col. XXXIV, Carabidae, 1. 

 Carahini (Verh. Naturf. Yev. Brüun, XXXIV), 189Ö, p. 78. 



Subgeneri Gaîocechenus Rttr. proximum, a quo differt tan- 

 tummodo iis qui sequuntur characteribus. 



Antennae breviores, medium corporis etiam in S haud attin- 

 gentes, scapo valde brevi, articulo 4° secundo manifeste breviore. 

 Palpi brèves, crassiusculi, articulo peuultimo maxilla- 

 rium brevissimo, quam articulus ultimus duplo breviore, 

 penultimo labialium bisetoso, setis accessoriis spoliato (sem- 



