— 501 — 



evanescentibus. Pedes liaud longi, fortiusculi. Tibiae anticae 

 ad apicem sat fortiter dilatatae, angulo apicali extero deorsum 

 breviter subporrecto, sulco dorsali iitroque m sexu uullo; tibiae 

 posticae sulco dorsali determinato, fundo laevi nitidoque, longius 

 ante basin subabrupte terminato. Tarsi postici simplices, solo 

 articulo basali extus accessoriâ spiuularum série valde incomp- 

 let a instructo; tarsi antici maris quattuor articulis basalibus 

 valde dilatatis subtusque pulvillatis, 2** — 4° transversis. Magni- 

 tude minor; statura validiuscula; habitus nonnullorum Garabo- 

 rum genuinorum (=subg. Garabus s. str. C. G. Thoms.) vel 

 etiam G. cecJienogenicorum; superficies laete metallica, nitens. 



Typus: Garabus morawitzianus Sem. 



Subgenus insigne, procul dubio Garabis j)^ocrustogenicis 

 (sensu Pteitteri 1896), quorum membrum maxime orientale efficit, 

 adnumerandum; inter hujus seriei subgenera distinctissimum, nam 

 solummodo subgeneri Pacliysto Motsch. Pttr. quodammodo ac- 

 cedit habituque ab omnibus longe distat; a Pacliysto valde differt 

 habitu peculiari, colore superficiel metallico, palporum labialium 

 articulo penultimo normaliter bisetoso, capite breviore et latiore, 

 mandibulis longioribus, labro aliter formato, segmentis ventrali- 

 bus nullo modo strigatis, tibiarum posticarum sulco dorsali de- 

 terminato in fundo nitido, etc. Quoad habitum potius subgeneri 

 Lamprosto Motsch., a quo ceterum magis adeo distat, accedit. 



Gar. moraivitzianus Sem. est hujus subgeneris sola quae 

 innotuit species. 



Carabus morawitzianus Sem. 1887. 



! Carabus Morawitzianus A. Semenow: Horae Soc. Ent. Ross., XXI, 1887, 

 p. 173. 



Minor, validiusculus, nigro-piceus vel piceus, nitidus, super- 

 ficie totâ cupreâ, vel subaeneâ, vel his coloribus variegatâ, plus 

 minusve nitida; mandibularum basi, palpis antennarumque arti- 

 culis 4 basalibus plus minusve rufescentibus vel rufo-variegatis. 



