— 526 — 



dinalis vestigio (probabiliter nonnunquam evanescente) signa- 

 tis (S). 



Hujus speciei solum, quod mihi hucusque innotuit spécimen 

 feminam esse perperam 1. с declaravi. Re enim verâ ille spéci- 

 men est mas, cujus tarsi antici articulis dilatatis carent, 

 sed articules duos basales subtus: 1"^°^ apice tantum, 2™ 

 fere totum auguste pulvillatos, ceteros vero glabros ex- 

 hibent. Palporum maxillarium articulus ultimus in $ auguste 

 regulariterque triangularis est, apice truncato. Mandibulae gra- 

 cillimae, valde elongatae, fortiter aequabiliterque arcuatae, apice 

 acutissimae, dente basali acute bifido fastigio posteriore paulo 

 longiore, processu basali subtiliter anguliformi. Prosterni pro- 

 cessus intercoxalis latissimus, omnino planus, immargi- 

 natus, apice truncatus. 



Itaque subgenus Deroplectes a Tribace non solum iis, qui apud 

 Eeitter afferuntur characteribus, sed etiam tarsis anticis ma- 

 ris non dilatatis articulis basalibus duobus tantum sub- 

 tus auguste pulvillatis nec non prosterni structura valde dif- 

 fert atque magis Paraplesio A. Мог., quam Tribaci (Fisch.) 

 Rttr. appropinquat. 



30. Subgenus Goniognafhus Rttr. [Bestimm. -Tabell. eur. 

 Col., XXXIV, Carabidae, 1. Carabini (Verh. Naturf. Ver. Brunn, 

 XXXIV), 1896, p. 126] = Alogocarabus A. Мог. (Zur Kenntn. 

 d. Adeph. Col., 1886, p. 60) = Acarabus Sem. (Horae Soc. Eut. 

 Ross., XXV, 1891, p. 264, nota 1). Huic subgeneri, recte a 

 Reitter in série Garaborum tribacogenicorum collocato, nomen 

 Morawitzianum Alogocarabus restituendum propono; nam Go- 

 niognathi diagnosis Kraatziana (Deutsch. Eut. Zeitschr. 1883, 

 p. 361) characteres falsos affert neque apta est ad subgenus di- 

 gnoscendum ^^'^). Praeterea taie nomen in Regno animali jam 

 consumptum erat (Fieber 1866). 



^'°) Inde jam orta est non exigua confusio. 



