Die indo-australischen Arten der Gattung Conops L. 55 
Erstes Glied viermal so lang als breit, schlank, zweites kaum doppelt 
so lang, drittes so lang wie das erste. Griffel borstig mit kurzem, 
stumpfen Seitenfortsatz. Der ganze übrige Körper schwarzviolett, 
schön metallisch glänzend. Rückenschild oben matt, vorn messing- 
gelb oder gelblichgrau bestäubt mit zwei schmalen, schwarzen 
Längsstriemen. Schulterbeulen rotgelb, mit weißlichem oder gold- 
gelbem Schiller. Schwinger schwarz. Knöpfchenspitze weißschil- 
lernd. Neben dem Schildchen und am ganzen Hinterleib oder doch 
an den letzten Ringen tritt bei entsprechender Haltung matte 
weiße Bestäubung auf. Flügel durchaus intensiv braun tingiert, 
mit starkem, violetten Glanz. Beine schwarz, Vorder- und Mittel- 
schenkel in den zwei ersten Dritteln hell rotgelb oder weinrot. 
Haftläppchen gelbbraun, Klauen schwarz. Länge 18—20 mm. 
Sikkim, Tranquebar, Peradniya, Annam, Phuc-Son, Celebes- 
Patutuane. 
Q: Gleicht dem $ vollkommen. Die rotgelbe Farbe intensiver. 
Alle schwarzvioletten Partien zart silberglänzend. Vorder- und 
Mittelschienen intensiv silberglänzend. Theca sehr lang und dorn- 
artig, über 3 mm lang. Alle Tarsen erscheinen sehr breit. Länge 
14—20 mm. 
Tranquebar, Sikkim. 
18. Conops niponensis Voll. 
Versl. en Mededeel. der Koninkl. Akad. v. Wetensch., XV. 
1863, p. 11. 
Q: „Conops nigra, capite fulvo, abdominis apice ac femoribus 
posticis chalybaeis, alis limpidis, fuscomarginatis. Long. 0,014 m. 
Hab. Japan. 
Het naast verwant aan Conops erythrocephala F. en daarvan 
voornamelijk verschillend door de kleur van thorax, abdomen en 
vleugels. 
De Kop is geelachtig rood, med zilveren we£erschijn op de 
wangen en in het midden van het aangezigt. Op de hoogte der 
sprieten ziet men naast ieder oogeen rond zwart stipje en boven 
het hypostoma een zwarten vleg. De top van het 1e lid der zwarte 
sprieten is rood, het 3e lid is iets langer dan de helft van het 2e. 
: De thorax is zwart; zeer flaanwelijk bespeur ik eenig rood aan de 
schouderknobbels. De pooten zijn zwart, met uitzondering van 
een rood bandje an de basis der voordijen en van de achterdijen, 
de staalblaauw zijn. Het achterlijf is zwart met staalblaauwe spits 
en grijzen we£rschijn in der zijden. De vleugels zijn doorschijnend 
wit met vrij breeden bruinen zoom, voornamelijk aan de spits. 
Een vrouwelijk exemplaar bragt Dr. v. Siebold uit Japan 
mede.‘“ 
19. Conops pseudogigas n. spec. 
d: Eine rein mattweiß bestäubte Art. Stirn und Scheitel 
rein schwarz, etwas glänzend, mit ziemlich tiefer Querfurche. 
Unterhalb derselben mehr oder weniger gefurcht. Fühlerhöcker 
7. Heft 
