733 === 



riorum Gorgoniae, 'de qua siipra locutus siim, vas 

 analogum esse posset, species tubuli metlullaris, qui 

 autern haud, sicut in sertulariis , cum polvpii com- 

 miinicaret, neque ergo naturae animalis esset, sed 

 potiustanali mecliil'.iri plantarum respondere videre- 

 tiir. Caeterutn autem aflinitas , quae, motu inler- 

 no fluidi, scrtularias inter et Ciiaras extat , memora- 

 Liliä est. Treviranus ' videbat in utriculis Cluirae 

 flexilis motum ascensorium et descensorium substan- 

 liae granulosae; adhuc notatu digniores sunt motus 

 Uli, qui in Cliara vulgari Cortio * et Ehrenber°io ^ 

 se offerebant; hie etiam in quibusdam mucorum 

 speciebus motum ^similem animadvertebat, et spe- 

 ciatim de Syzygite commemorat, tali motu omnia 

 granula apicem filamentorum versus ascendcre et in 

 sporangia se conferre. Haec oinnia ducunt in ana- 

 logias memorabiles harum plantarum uno latere 

 cum sertulariis, altere cum confervis, quo tracta- 

 tum INIartii jam aliegatum conferre necesse est. 

 Num etiam in axe Gorgoniaruin motus similis lo- 

 cum habeat, non nisi observationibus in individiiiä 

 recentibus vivis, instituendis decidi potest; allesen- 

 ttir veruntamen haec Linnei verba : „Gorgoniae ma- 

 nifesta metamorphosi e vegetabili in animale mutan- 

 tur. Planta enim radicata more Fuci excreäcit in 

 caulem^ ramosum, cortice indutum deponente li- 

 brum indurandum in lignum secundum annotinos 

 annulos concentricos , intra quos medulla animata, 

 quae prodit in animalcula florida , sponte se clau- 

 dentia, aperientia, moventia , sentientia etc." Ob- 

 servationem Cavolinii, e radice superstite Sertularia- 

 rum destructarum novos truncos enasci, Schweigge- 

 rus arripit ad demonstrandum, radici etiam func- 

 tionem succos insugendi tribuendam esse; cum vero 

 etiam quibusdam nostri musei individuis Gorsonia- 

 rum et Corallii tales surculos e radice exsurgere vi- 

 deam (trunco principali veruntamen incolurrii) , his 

 quoque nisum form.itivum per radicem, ergo etiam 

 incrementum vegetabile, trlbuere licebit. 



Cum autem nee in scriptis naturae scrutato- 

 rura , nee in Corallio et Gorgoniis ipsis, qiias coram 

 habeo, aliquid offendere possim, quod opinioni de 

 natura et incremenlo vegetabili trunci horum cor- 

 porura übiit, sed potius plura, quae eam confir- 

 mant, superest adhuc inquirere, num cortcx polypi- 

 ferus animalis gignatur simul cum trunco vesetäbili 

 et ex eo? numveextrinsecus eum ohducat 1 Pnmum 

 illud ex evolutione ovorura germine praeditorum ge- 



ex ejus sententia, ovi Sertulariae parasiticae tegu- 



' Weber Beiträge zur Naturkunde U. p. US sq. 



V. Martium loco jam supra allegato p. 192. 

 ? Verhaadlungen der GeseUsch. zu Berün I. 2 p. 103. 



73^ 



mentum exterius in tubulum abeat, interiora a-.iteTi 

 in polypum evolvantur. Pariter etiam exr.licari pof- 

 est evolut.o Adeonae foliiferae, q.iam 5chwei-eru= 

 egregie dehneavit et aere incidi cur,.vit. Si aii.fuis 

 in Gorsonus canales tenuiores demonstrare poLei, 

 ab axe laterahter superficiem versus in sin^ulas' cel- 

 lulas polypiferas ducentes, haud inconarmun esset 

 Gorgonns similem evolutionem simiicnVque relatio- 

 nem inter truncum et polvpos, ac in sertulariis ad- 

 dicere, et ortum earum ex ovo semianimali et se- 

 mivegetabih derivare. Cum autem opinio, axom 

 trunci Gorgoniarum substantiam inchidere id-ne- 

 am, quae polvpos e se gignere posset, illamque sub- 

 stantiam cum polypis, canali intermedio, conne- 

 .xam esse, nuda esset hvpothesis, nulla ob^ervUionc 

 nulloque argumento nixa , superest tantum ut ad- 

 mittamus, polypös Gorgoniarum exlrinsecus in trun- 

 cum vesetabiliter ortum et crescenlem se deposuisse 

 Haec sententia truncis illis, cortice polypornmdiver- 

 sorum indutis, quorum in introitu hujus tractatus 

 mentionem feci, irrefutabiliter, utopinor, con-.pro- 

 batur. Quo autem omnia de hac re dubia remo- 

 veantur, examen accuratius quaestionum insequenti- 

 um optarem: i. I\um ohservatum sit cortices um- 

 us ejusdemque polyporum speciei in truncis diversa- 

 rum specierum, vel in corporibus plane alienis inve- 

 nini Jam vidimus, cortices diverses unum eun- 

 demque truncum induere; nee dubilo, quin in col- 

 lectionibus Gorgoniarum m.ijoribus plura hmu^mo- 

 di exempla oceurrant. In nostro museo, quod ne- 

 quidem copia magna horum corporum gaudet, non- 

 nuliis individuiä quaestio iUa probari posse videtur: 

 elt inter alios nempe truncus parvus, cum trunco 

 compresso Gorgoniae palmae congruens, prorsus fe- 

 re decorticatus, summis ramorum extremitatibus so- 

 lis indutus cortice, qui omnibus notis, tarn a for- 

 ma et situ ceüularum quam a colore de^um'i- cor- 

 tici Gorgoniae flabelli respondet. Omnibus autem 

 Gorgoniae flabelh exemplaribus , qua»^ coram habeo, 

 cortex flavus interiora versus rubro tinetusest, (ra- 

 dice autem pasiim color flavus rubro prorsus ces- 

 sit); idem est con^picuum in trunco illo parvo. 

 Trunci Gorgoniae furfuraceae et sasappo oraniLio 

 notis inter se congruunt ; trunci quoque Gorsoniae 

 verrueosae et miniaceae unius speciei esse videntnr. 

 In corporibus alienis autem, quae haud Gorgoniae 

 sunt, corticem polypiferum hujus generis non in- 

 venio; in illis truncis ipsis, quorum radices dilata- 

 tae totae cortice polypifero obductae sunt, hie nun. 

 quam ultra radicem, in lapidem conchamve, abit, 

 supra quam radix se extendit. Quibusdam radixto- 

 ta decorticata, aliis cortice ubiqu^e aut pro parte in- 

 duta est; plurimis hie cortex in radice caret cellulis, 

 quod ita se habet in ipso Gorgoniae verrueosae exem- 

 plari egregio musei no:-tri, cm'jus truncum, ad radi- 

 cem usquc, cellulae integerrimae conferti-sime occu«. 

 pant. Cavolinius etiam testatur, radici Gorgoniae 

 verrueosae eellulas pauciores quam trunco esse. In- 

 ter omnes musei nostri Gorgonias ünici:m soiuin- 



