40 
van open terreinen, maar integendeel juist een boschvogel bij uit- 
nemendheid, daarenboven zeer algemeen, en niet schuw. Zijn zang 
is gevarieerd en herinneert aan dien van Buchangacinerea 
op Java. Overeenkomstig zijn levenswijze treft men hem dikwils 
aan in de gezelschappen van kleine vliegenvangers, die gezamenlijk 
door de wouden rondtrekken. Intusschen kan men tegen den avond 
ook wel eens een troepje van 10 stuks of meer zien samenscholen 
in een groep hooge boomen, waarin een mierenkolonie bezig is, een 
gevleugelde generatie te doen uitzwermen uit ’tnest, dat van 
samengesponnen levende boombladeren in den top van een woud- 
reus Is vervaardigd. — In 't gebergte heb ik dezen drongo nergens 
gezien ; wellicht is ’t ontbreken van veel vliegende insecten daaraan 
schuld. Van ,,pugnacious habits’ is mij bij deze soort nooit iets 
gebleken. 
ORIOLIDAE,. 
Noteerde ik in den aanvang van mijn Guinea-tijd, dat onze 
eenige wielewaal, Mi1imeta striata, een schaars vóórkomende 
vogel was, later bleek deze waarneming geheel onjuist te zijn, en 
Mimeta juist tot de talrijkst vertegenwoordigde dieren te be- 
hooren. De quaestie is alleen, dat hij hoog in ’t geboomte leeft, 
door ’tgemis van de felgele kleur van vele zijner verwanten in ’t 
geheel niet opvalt, én zijn zang ook niet zoo vol klinkt als die van 
den Javaanschen stad- en tuinvogel. In de vlakten en ’t lage heuvel- 
land kan men hem overal veelvuldig aantreffen. 
PLOCEIDAE. 
In een met zware oerwouden overdekt land kunnen de vogels 
van deze groep natuurlijk niet aarden, bij gebrek aan de voor hen 
onontbeerlijke gras- en onkruidzaden. Nauwelijks heeft men even- 
wel ergens ’t bosch geveld, en is een welige, bijna meter-hooge 
grasvegetatie daarvoor in de plaats getreden, of de „rijstdiefjes’’ 
verschijnen ten tooneele. Toch blijven ’t slechts uiterst weinig soor- 
ten. Van -Munia tristissima, waarvan er in een vroegere 
bivakplaats nabij Pionierbivak geregeld een vluchtje aan- 
wezig was, werd slechts één voorwerp verzameld. Een iets grootere 
soort vond ik begin December in ’t grasterreintje van Bata via- 
bivak, en wel in zulke dichte drommen, dat ik met 4 zeer zwakke 
ladingen niet minder dan 22 stuks buitmaakte. Uit gebrek aan tijd 
konden deze evenwel niet behoorlijk worden gepraepareerd. Te 
Manoekwari werd deze soort, Munia grandis, eveneens 
opgemerkt. 
