43 
genus Cracticus is er, ook aan de zuidkust, vertegenwoordigd 
door de soorten cassicus en quoyi, laatstgenoemde effen 
zwart, de eerste echter fraai wit-bont, en beide even groot. Toen 
ik ze voor ’teerst schoot, meende ik een oogenblik, misleid door 
de krachtige spreeuwachtige snavels, met troupialen te doen te 
hebben, waaraan hun geluid eveneens herinnert. Van deze beide 
vogels is cassicus, die met ’t klimmen der jaren hoe langer hoe 
meer wit in ’t gevederte krijgt, verreweg de algemeenste; althans 
men ontmoet hem overal in de wouden van ’tlaagland (ook in de 
Meervlakte, die slechts ruim 5o M. boven zee ligt) en gewoon- 
lijk in kleine gezelschappen (gezinnen?), terwijl quoyi op 
dezelfde vindplaatsen wel dikwijls gehoord, maar uiterst zelden 
gezien wordt; want hoezeer de dieren in habitus op elkander ge- 
lijken, des te verschillender zijn zij mm hun gedragingen: cassicus 
luid kakelend en zingend, en met zijn kornuiten ongestoord van 
tak op tak springende, quoyi integendeel in de hoogste mate 
schuw, en alleen luid gillend, wanneer hij niet bespied wordt ; want 
zijn zang klinkt in ’t oerwoud als ’tgejank van een hond, die met 
zijn poot onder een voertuig is geraakt. In den aanvang heb ik dan 
ook vast gemeend, dat er ergens in ’t bosch een Papoe-hond rond- 
zwierf, hetgeen op zich zelf een veel vóórkomend verschijnsel ss. 
't Talrijkst moeten deze vogels zijn geweest nabij Prauwen- 
bivak en de Doorman-rivier, en ook daar gelukte ’t mij 
eens, er een van ’tin aanbouw zijnde nest te schieten. Dit laatste 
lag op een horizontalen tak, + 15 a 20 M. boven den grond, en 
nauwelijks een paar meters verwijderd van ’t nest van een drongo, 
dat aanzienlijk kleiner was. Hoe dikwijls ik ook overigens premies 
heb uitgeloofd, en patronen voor 'tdoel heb witgedeeld, nooit is 
er een tweede voorwerp dezer soort bemachtigd. Zelf heb ik er nog 
éénmaal een gezien; de moeilijkheid is, dat men, op ‘tgeluid af- 
gaande, steeds door den vogel om den tuin wordt geleid, en dus 
vrijwel uitsluitend op een gelukkig toeval is aangewezen. 
C. cassicus draait vooral ’s morgens zeer vroeg, en tegen 
de avondschemering zijn bont programma af; ’t geluid is helder en 
meer eigenaardig dan welluidend. Een zingende vogel heeft ge- 
woonlijk enkele vaste deuntjes, die tot vervelens toe worden her- 
haald; hij zit dan hoog in ’'tgeboomte. Ook te Manoekwari 
is hij zeer gewoon. 
PRIONOPIDAE. 
Tot deze familie behooren eenige soorten van ’tgenus R he c- 
tes, roestbruine tot kastanjebruine vogels, van de gedaante van 
