45 
rein, en neemt, bij gebreke daaraan, de boomtoppen voor lief. De 
Edoliisoma’s, die veelal zwarte mannetjes en kastanjebruine 
wijfjes hebben, dalen ook af in ’tonderhout. Zij zijn zeer los van 
gevederte, vallen dikwijls te pletter, en zijn moeilijk te praepareeren. 
MUSCICAPIDAE,. 
Deze vogelgroep is op Nieuw-Guinea bijzonder sterk ver- 
tegenwoordigd, en biedt, ook nadat men reeds maandenlang ijverig 
„heeft verzameld, telkens weer nieuwe verrassingen. Deze vogeltjes 
zijn ’took, die men geregeld in de bosschen, en wel meestal in ’t 
onderhout, troepsgewijze kan ontmoeten, meerdere soorten dooreen 
gemengd, en vergezeld door de reeds genoemde drongo. Intusschen 
hebben zij niet de houding, noch ook de allures van onze Hol- 
landsche vliegenvangers, en bouwen zij ook geheel andere 
nestjes. Ware kunstenaars in dat opzicht zijn de talrijke waater- 
staarten, maar ook de andere soorten leveren artistiek werk. Van 
een der gewoonste species vond ik den 2gsten Juli een nestje, be- 
vestigd aan een afhangende en daarna opwaarts gebogen rank van 
een klimplant. Hoe klein ’took was, de broedende vogel kon er 
zich, dank zij de aanzienlijke diepte, bijna volledig mn verbergen. 
Ten bate van de collectie schoot ik bij dit nest den & vogel, doch 
werd door een malaria-aanval enkele dagen aan ‘t veldbed gekluis- 
terd, alvorens ’t bijbehoorende legsel te kunnen verzamelen, en nu 
deed zich ’t merkwaardige geval voor, dat zich den roden Augustus 
weer twee vogels bij ’'tnest vertoonden. De beide eitjes waren 
nog nagenoeg versch. Het verlies van een echtgenoot bleek hier 
dus gemakkelijk herstelbaar te zijn, zelfs ook in den aanvang van 
‘t broeden. Een dergelijke vervangbaarheid van een der beide 
levensgezellen constateerde ik ook eens bij een andere vliegen- 
vangersoort (Malurus alboscapulatus), nadat uit een 
paartje dezer vogels, dat geregeld ’t Pton1erbivak bezocht, het 
& aan de ornithologie ten offer was gebracht. Ook van deze laatst- 
genoemde, zeer algemeene soort, werden de nestjes ontdekt; ze 
lagen steeds op takken of stammen van doode, in de rivier gevallen 
boomen, die nog ten deele boven den hoogsten waterstand uit- 
staken, en hadden, bekleed als ze waren met spinrag, volkomen de 
grijze kleur van ’t reeds lang doode en ontschorste hout. Aantal 
eieren 2 of 3. Soms had ’t nestje precies dezelfde afmeting als de 
dikte van een rechtop uit 't water stekenden afgeknotten tak, op 
welks breukvlak ’t was gebouwd, zoodat men er tientallen malen 
voorbij kon varen, zonder ook maar de aanwezigheid van een vogel- 
nest te kunnen vermoeden. Dezen vogel, die overal, doch steeds in 
