54 
bijeen, maar in de eerste week van December 't van Rees- 
gebergte passeerende, zag ik aldaar grootere vluchten van 50 
à 100 stuks bijeen. Eens heb ik een kakatoe de randen van een 
boomhol zien zitten bewerken; vermoedelijk was ’t de ingang zijner 
woning, doch kon ik daaromtrent wegens de onbeklimbaarheid van 
den stam, geenerle: zekerheid verkrijgen. Van geregeld observeeren 
kon evenmin iets komen. — De kakatoe’s ontbreken in ’t hoog- 
gebergte. 
Contrasteerend met de vorige tn kleur is Microglossus 
aterrimus, een groote, zwarte vogel met een ara-achtigen sna- 
vel, naakte vleeschkleurige wangen, een fraaie kuif en een staart 
als die van een flinke kraai. Gewoonlijk leeft hij in paren, somtijds 
solitair. Hij is niet bijzonder schuw, brengt in ’twoud een zwaar 
gekras voort, maar in de vlucht alleen fluitende geluiden, die men 
allerminst van zulk een plomp dier verwachten zou. Vooral van ’t 
mannetje is de kop enorm zwaar gebouwd en vereischt heel wat 
toewijding van den praeparateur. — Ik zag deze soort nog tot op 
1400 M. hoogte. 
Een derde veel vóórkomende papegaai is E clectus pecto- 
ralis, wiens & hardgroen, en ’t Q in hoofdzaak fluweelrood met 
eenig blauw gekleurd is. Dezen vogel ziet men doorgaans alleen, 
waardoor men nog minder spoedig tot ’t inzicht geraakt, dat de zoo 
uitermate verschillend gekleurde vogels niet anders dan man en 
wijf van ééne en dezelfde species zijn. Slechts éénmaal heb ik 
wijfjes ontmoet en verzameld; ’t was onder een grooten boom in 
de buurt van Prauwenbivak, waarin een aantal (+ 10) dezer 
vogels waren samengekomen, in gezelschap van jaarvogels, witte 
kakatoe's en eenige paren parkieten. Geschoten papegaaien blijven 
dikwijls hoog in de boomen hangen. 
Ook deze groene papegaai is een vogel uit de warme beneden- 
landen. 
Van parkieten werden verscheidene, zoowel lang- als kort- 
staartige soorten, buitgemaakt. De allerkleinste bereikt ongeveer 
de grootte van een siĳjsje (Nasiterna keyensis). Nabij 
Prauwenbivak bleek deze vogel niet zeldzaam te zijn. Hij 
brengt den nacht gezellig door in een uitholling, die hij zich ver- 
vaardigt in de zwarte, tegen boomstammen aan gebouwde nesten 
van mieren en termieten. Wellicht broedt hij daar ook in, doch 
vond ik nooit een holte met eieren of jongen. Op soortgelijke 
plaatsen broedt in ’t Westen van den Archipel gewoonlijk H a l- 
cyon chloris. 
Van de andere parkietensoorten verdient vermelding, dat 
