I5 
de rekening, want nadat ik ongeveer 3 à 4 weken aan ’t werk 
was geweest, werd plotseling ontdekt, dat een partijtje vogelhuiden, 
dat te drogen lag, door vernielende insecten was overvallen, een 
en ander tengevolge van onvoldoende voorzorgen. Gelukkig werd 
’t onheil nog tamelijk bijtijds bemerkt, en had de ruine, achteraf 
beschouwd, veel grooter kunnen zijn. Een twintigtal huiden bleek 
schade te hebben geleden, waaronder 6 stuks (geen zeldzame) 
bijna volledig vervreten, en dus zoo goed als waardeloos bleken te 
zijn. Met zwavelkoolstof kon 't kwaad tot staan worden gebracht, 
waarna voor ’t vervolg de harde les terdege in ’t geheugen werd 
geprent. 
7. Na 6 weken wachtens te Pionierbivak werd toestemming 
verkregen, de reis stroomopwaarts aan te vangen, onder voorbe-, 
houd evenwel, dat slechts een gedeelte mijner beroepsuitrusting zou 
worden meegenomen, en alles, wat niet terstond onmisbaar werd 
geacht, te Pionierbivak zou achterblijven; een viertal lasten kon 
met een volgend transport worden nagezonden. Edoch maakten 
een paar onverwachte gebeurtenissen, dat eerst tegen den 2oen Au- 
gustus de opvaart kon aanvangen. Eerstens kwam uit Prauwenbivak 
bericht, dat de pondok, die voor den botanicus en mij met onze 
mantri’s tot slaap- en werkplaats zou moeten dienen, nog lang niet 
onderdak was, en daar voor ’t werk een waterdicht dak wel een 
eerste vereischte is (wonen en slapen kan men in de tropen best 
onder een lekkend zeil, maar praepareerwerk verrichten niet). Zoo 
moest ’t doelloos worden geoordeeld om naar boven te verhuizen, 
terwijl in Pionierbivak de werkzaamheden, hoewel niet 't doel der 
expeditie zijnde, juist zulk een bevredigend verloop hadden. Boven- 
dien had ik begin Augustus een tamelijk hevigen malaria-aanval te 
doorstaan, en ten slotte werd noe&# een twaalftal dagen (2 transpor- 
ten) vertraging ondervonden, doordat de gouvernementsstoomer op 
één der beide steendrempels liep, hetgeen ingrijpende veranderin- 
gen in den geregelden gang van zaken ten gevolge had. Aldus 
werd het eind Augustus voordat ik te Prauwenbivak aankwam, al- 
waar ik weldra (na mij vijf dagen met een benauwde tent te heb- 
ben beholpen) op den rand van Meervlakte en centraal bergland, 
de werkzaamheden op den ouden voet kon voortzetten; de land- 
tocht naar ’t gebergte kon nl. nog niet worden aangevangen, aan- 
gezien voorloopig nog alle beschikbare draagkrachten met levens- 
middelen moesten worden bevracht. 
8. Ook te Prauwenbivak werd een vruchtbaar arbeidsveld ge- 
