14 
raswouden, boven met ravijnen en bergwanden, op den Doormans- 
top met niets dan ruw dooreengeworpen rotsblokken, hier en daar 
de tusschenruimten door planten verraderlijk voor ’t oog verbor- 
gen. En helaas moest met name ’t zoölogisch onderzoek nòg on- 
vollediger blijven, want nauwelijks 5 weken is het aan ondergetee- 
kende vergund geweest, en dan nog in de allerarmoedigste omstan- 
digheden, in ’t bivak 1450 te verblijven, slechts twee dagen op 
2400 M. en niet meer dan één (regenachtigen) morgen op + 
2900 M. De Doormantop met zijn arme, doth zeer specifieke avi- 
fauna (er werd o.a. een merelachtige vogel in aantal waargenomen !) 
kon door gebrek aan levensmiddelen niet worden bereikt, en nog 
minder de zoozeer begeerde Swarthvalleiten, op 1200 M. boven zee 
gelegen, waar ’t wemelde van roofvogels en waar, blijkens mee- 
gebrachte ethnographica ook Pteridophora alberti met zijn 
twee uit porcelemblauwe plaatjes samengestelde kopveeren voor 
moet komen. Juist die allerhoogste gordels, en het hartje van het 
bergland zouden uit een faunistisch oogpunt van belang zijn ge- 
weest, maar men moest zich in* ’t onvermijdelijke weten te schikken 
en tevreden zijn met de enkele, maar dan ook zéér goede vondsten, 
die op 2000 M. konden worden gedaan, terwijl de overige tijd op 
andere, minder belangrijke punten zoo nuttig mogelijk werd aan- 
gewend. 
6. Nog steeds is het mij niet duidelijk, waarom ik reeds in de 
eerste dagen van Mei, na juist officieel ter beschikking te zijn ge- 
steld van meergenoemd „Indisch Comité”, en terwijl de zoölogische 
uitrusting nog niet volledig in orde was, opdracht ontving om den 
Iben d.a.v. te Priok te embarqueeren voor den overtocht naar 
Nieuw Guinea. Immers den 13en Juni te Pionierbivak aangekomen 
zijnde, werd ik aldaar ontvangen met de weinig bemoedigende 
mededeeling, dat niet alleen de vóórexpeditie nog slechts zeer 
weinig gevorderd was, maar ook dat aan ’t opvoeren van de 
biologische afdeeling met al haar benoodigdheden in de eerste 
tijden nog niet kon worden gedacht. Er zat dus niets anders op, 
dan om den tijd, die op Java met de voorbereiding nuttiger ge- 
bruikt had kunnen worden, nog maar zoo productief mogelijk te 
maken, daarbij evenwel een zekere spaarzaamheid betrachtende met 
de benoodigdheden, die feitelijk voor ’t gebruik van ’t binnenland 
bestemd waren, en waarvan wellicht nog een gedeelte in de stroom- 
versnellingen of door regen etc. zou komen te verongelukken, een 
mogelijke schadepost, waarop men van te voren steeds diende te 
rekenen. Deze zuinigheid trok helaas onverwachts een streep door 
