67 
poot midden in de opening van de lus te plaatsen,) door welken 
‚„misstap’’ hij met den schrik vrij zou komen. 
Zooals uit bijgaande figuren gemakkelijk te lezen valt, moet 
de vogel (of eenig ander dier) gevangen worden, doordat hij met 
zijn poot op een eenzijdig opgelicht stukje hout trapt, ’t welk reeds 
door zijn eigen zwaarte omlaag zou: vallen, indien het niet tegen 
een verticaal stokje of boogje werd aangetrokken; dit laatste ge- 
schiedt door een touw of een stuk gespleten rottan, dat aan ’t einde 
van een veerkrachtigen, kromgebogen stok, (in de figuren wegge- 
laten), zooals wij dien bij de gewone mollen-vallen ook kennen, is 
bevestigd. Wordt nu ’teerstgenoemde houtje onder ’t lichaams- 
gewicht van den vogel neergedrukt, dan schiet er een houten palletje 
los, en dezelfde veerkracht, die ’t bovengenoemde touw gespannen 
hield, trekt vervolgens met een ruk den strik, die aanvankelijk over 
het tree-houtje lag heenge- 
vlijd, om des vogels poot 
dicht. De groote kunst van 
’t strikken-stellen is nu dáár- 
in gelegen, dat het gevangen 
dier zoodanig moet komen 
te hangen, dat ’'t nòch den 
de heg, of eenig ander vast 
voorwerp kan bereiken, in 
welk geval ’t zich wellicht 
zou weten los te werken, 
of zich, bij zijn pogingen 
om los te komen, minstens zeer ernstig zou beschadigen. Natuurlijk 
kan niet steeds aan bedoelde voorwaarde worden voldaan, o.a. 
doordat bij ’t gebruik van eenigszins lange en krachtige spanstok- 
ken de weeke boschgrond op den duur aan den druk toegeeft of 
het boogje uit den grond getrokken wordt, of ook wel de stok zelf 
na eenige uren breekt, en zoo heeft ’t mij meermalen verwonderd, 
hoe vogels, die slechts bij één enkelen teen door ’t koord gegrepen 
waren, zich toch nog niet los hadden kunnen trekken, niettegen- 
staande zij vasten grond onder de voeten hadden. 
Nadere toelichting bij de figuren. 
Bij de eerste constructie (met welke vooral op Sumatra veel 
boschhoenders, o.a. Argus-fazanten, worden gevangen) gebruikt 
men geen treehoutje, maar een treeplankje, vervaardigd 
van een U-vormig gebogen stuk rottan, dat met gespleten rottan 
een weinig dicht gevlochten is (fig. 1 en 2). De lengte van de U 
