26 c. J. SUNDEVALL, 



plerique Accipitres afincani, prius plerumque nidificent, quam habiturn coloremque adul- 

 tuia induerint; sicuti sa?pe in Europa fit. 



25. Mangkur des Serpens; »ubique in Africa meridionali, et ex Insulis philippinis» 

 L. V. — F. serpentarius Gm. p. 250; — Vultur serp. Lath. n:o 21; — Gypogeranus 

 111. et rec; — Bp. Csp. 12. — Obs. Hane avein, vel sp. ejusdem generis, etiani insulas 

 philippinas inhabitare, est fabula vetus, a Sonneratio, in Itin. ad Nov. Guineam, pag. 87 

 (c. tab. 50), divulgata, sed a recentioribus denegata vel neglecta. Summa mihi de hac 

 re auctoritas est apud egregium ornithologum J. Verreaux, qui me certiorem fecit, Gypo- 

 geranum in his insulis non inveniri. — Fratres J. et E. Verreaux, mercatores rerum Na- 

 turalium parisienses, ceteros omnes antecellentes, collectiones avium et aliorum aninialium, 

 saepe, a coUectoribus, ibi diu degentibus, acceperunt; ille pra3terea, ipse has insulas visi- 

 tavit. Rem igitur baud male novisse potest. Nec ipse specimen philippense vidi, vel ab 

 alio visum audivi. 



26. Autour kuppé, ex Cayenne; — F'alco ornatus Daud. 77, ex L. V. — Pr. Max. 

 Beytr. 111, 78; — Spizaätus ornatus Kaup 1. c. 166; — Bp. Csp. 28. 



27. Faucon chanteur; ex Camdebo in colonia capensi orientali, et ex Gaffraria me- 

 ridionali. — Falco musicus Daud. 116, ex L. V. — Melierax musicus Kaup 1. c. 192; — 

 Bp. Csp. 34. 



28. .'Faucon huppé; in colonia capensi, etiam non procul ab urbe; = F. frontalis 

 Daud et F. galericulatus Sh.; ambo ex opere Le Vaillantii descripti. — Icon et descriptio 

 exhibent Falconem proprie sic dictuni, crista frontali ornatum. Ejusmodi vero avis hodie 

 ignota est, et jure credinms, eatn non existere. Varia igitur auctores varii de hoc Falcone 

 disputaverunt. Est vero observandum, iconem, non minus quam descriptionem, praäter 

 cristam, non male referre varietatera minorem Falconis communis, in afr. meridionali vul- 

 garem (F. minorein Schl; Bp. Csp. 23), quam L. V. prseterea nullo verbo meniorat. — 

 Nobis igitur persuasum habemus auctorera nostrum, hane avem in Africa vidisse, non vero 

 domum retulisse; eum vero deinde specimen ex Africa accepisse, genuinum sed crista, arte, 

 apposita, ornatum; quod in opere suo decripsit et delineavit. 



29. (Faucon a culotte noir); ex Namaqua, cum historiola de hac avi; — prseter 

 dubium est Falco ju gg er Gniy et Hardw. ex India, Bp. Csp. 24; quem cum multis aliis 

 avibus indicis, pro africanis venditis, verisimiliter post reditum in Europam, acceperat. — 

 Kaup (Monogr. 1. c. 360 et 364) credidit avem Levaillantii esse formam pallidiorem Fal- 

 conis ardesiaci; sed magnitudo niniis obstat. — Nomen huic iconi datum est: F. tibialis 

 Daudin Tr. 120 et Lath. Suppl. 2. 



30. Chiquera, ex Bengalia; — Falco chiquera Daud. ex L. V. — Kaup. 1. c. 60; — 

 Hartl. Journ. fiir Oi-n. 1853, 38, «de diff. inter avem indicam et avem Afr. septentrionalis: 

 F. ruficollem Sw.» — Tertia varietas, ab utraque bene distincta, in Gaffraria ab J. Wahl- 

 berg inventa nobisque allata est. — Nomen Chiquera est vox bengalica Siccrié, paullum 

 corrupta et in oppido Gallico-Bengalensi Ghandernagor, avi, a Le Vaillant descriptaj, affixa; 

 quo vocabulo Accipitres parvos in genere nominant Indi. 



