OM LE VAILLANTS OISEAUX DAFRIQUE. 57 



amethystina Bp. 406; — Hartl. W. Afr. 44; — Avis iiobis e Caffraria et ex colonia ori- 

 entali allata. Etiam in Africa occideutali inventa dicitur, quod vero maxime dubium vi- 

 detur. Hartlaub speciniina exinde baud novit; ipse vero dubia, 1. c, a J. Verreaux suggesta 

 affert. Sola auctoritas, banc avein esse x^fricne occideutalis incolam, ni valde fällor, est 

 Swainson, W. Afr. II, 134, qui avera describit; patriani vero non niemorat. 



295: 1. (Sucrier éblouissant); »in Namaqua rnajore»; ubi «plures nidos cum ovis» in- 

 venisse dicit L. V. — Cinn. splendida (Sh.) Vieill. Ene. 587; — Certhia coccinigastra Lath. 

 Suppl. Ind:s (ex descr. orig. in Suppl. II, 164 n:o 18); — Cinn. bombycinus Vieill. Ene. 

 596 (Ois. dorés II, 82); — Cinn. splendida Bp. Csp. 408; — Nectarinia spl. Hartl. W. Afr. 

 46; — ex Africa occidentali (Senegarnbia, Guinea, Congo Hartl.). Nulla vero auctoritas, 

 prgeter LeV:tii, non magni habendani, adest, avera etiam in Africa meridionali inveniri; 

 ([uod etiam plane negat J. Verreaux. 



295: 2. Sucrier peotée; »ex Caffraria maxime meridionali et regione senegalensi». — 

 Ab icone et descriptione L.V:tii non certe dijudicari potest, utrum avem senegalensem 

 (Nectariniam senegalensem (Linn.) rec), an varietatem, vel sp. maxime afRnem, in Caffra- 

 ria, circa Port Natal, vulgarem, habuerit. Hoc vero, ut possibile, h. 1. accipiendum. 

 Avis caffra: Cinnyris natalensis Jard. Nat. Libr. V, pl. 12, a senegalensi vix differt, 

 nisi magnitudine paullo majore alisque nigrioribus, dorso coneoloribus. 



296. Sucrier Namaquois; ex Namaqua; — Cinnyris fuscus Vieill. Ene. 594 (ex 

 L. V.); — Bp. Csp. 407; — (Hartl. W. Afr. 51?). — Hane avem e regione fluminis Gariep 

 accepimus, eamque deinde in terra Damararum occidit J. Wahlberg. 



297. (Sucrier bronzé); »in colonia orientali: «ad Zwartekop et Sontagsrevier», visus 

 dicitur. Nidus quoque, ova et pulluli, ibi inventi describuntur! — Sed tamen htec mi- 

 nime est avis africana; specimen enim, »mas» dictum, est: Nectarinia lotenia (L.) ex India; 

 sed femina alia videtur, forte, ut credit J. Verreaux, Nect. zenobia <f ex Amboina. — 

 Icones et descr. L.V:tii vocataj sunt: Cinn. senea Vieill. Ene. 599; — Bp. Csp. 406. 



298. (ISucrion); »in silvis prope Van Stade et Louri inventa»; »forte sub migratione». — 

 Specimen tamen »maris», in musaeo Leydensi adhuc asservatum, compositum est a Nect. 

 zeylonica (L.), in tota India vulgari, cum gastrteo rubro, arte apposito. »Femina» potest 

 esse Cinnyris zeylanica ?. — Obs. non absonum videtur, hane compositionem factara esse, 

 ut Cinn. speratam (L.), ex ins. Philippinis, multo rariorem, repraesentaret. — Noraen iconi 

 datum, est: Cinn. pusilla Vieill. Ene. 587; — Bp. Csp. 407 n:o 30 (nec n:o 9). 



299. Sucrier gamtocin; ex Gamtoo, in colonia orientali; — Cinnyris collaris 

 Vieill. Ene. 590, n:o 23 (ex L. V.); — Bp. Csp. 406. — Typus gen:s Anthodist», Cab. 

 Mus. Hein. 100. — No bis e Caffraria allata. 



300. Sucrier a plastron rouge; in sylvis altis Caffrarite et colonia; orientalis; — 

 Certhia scarlatina Sparrm. Mus. Carlss. 58. — Conf. supra, pag. 10, n:o 58. 



— p. 177. SucR. A DOUBLE COLLIER (absque icone, sub descr. prioris memorata); — 

 circa urbem capensem frequens; — Certhia capensis L. XII (?, ex Briss. III, 618, sp. 7); — 

 C. chalybea ibid. (cT, ex Briss. III, 643, sp. 20); — C. afra ibid. (Edw. 347); — Lath. 



K. Vtt. Akad. Haodl. B. 2. K-.o 3. 8 



