﻿profert, deplanatns est et vulgo eomplanutn*, rami, quoque de- 

 pressi, apice sape decurcati H hic il lic radicantes, demifolii 

 et strpissime compressi; folia et vigentia et *ieca livtmhne vi- 

 ridia et nitentia, rigidiuscula , hhIIo mod o decur rentia, hand 

 rara sithsecunda, ncm/x indixtijtetu*, brcrt\ (/duellus, cdluhv 

 omnes conformes, inconxpiextr, angttxtixxinu linearea, magis 

 incrassatw et chloraphyllo fårets, Innu! pdlucidce; capsula 

 (confer supra) regnlarix, pendala, hfcixsima, opercidum obli- 

 que rostratum; quse notse cum s. d. Plagiotheeio Srhimperi, 

 sterili tamen solum ad hoc tempus noto, communes snitt. 

 Ideoque hoc Pl. Schimperi hand propria species, sed varie- 

 tas, e loeo orta, illius est: in solo etenim crescit, forma ty- 

 pica tamen in rupibus. pnvsiTtitn in fissnris earum, ealcareis 

 exceptis, ubi contra aftmis-inuni! lli/pnam depression optime 

 viget. Qna re S. d. !'■'■' I v - elegans ut for- 



mam Plagiothecil silnrfiei considiTare contra natnram om- 

 nino esse satis superque demonstravimns, quamvis hoc Hyp- 

 nur.i elegans Schimper in sno Co rollario (1855) p. 116 in obs. 

 esse Plagiothecium drelunn it. ipiem auetorem Sullivant, C. 

 Hartman jun. et Berkeley secuti sunt. Melius C. Muller spe- 

 cimina ex insula danica Bornholm formam sterilem //. repen- 



gis accedit. — Quibus omnibue rebua eommoti, Ilypnum 

 elegans (cum varr.) in ter Rhynchoäegia depressa, haud ta- 

 men inter Plagiothecia jam /. c. disposuimus: attamen jam 

 ante nos oculatissimus Spruce l. c. prseclare ostendit, Hyp- 



:•,,.,,"..- ....--■- 



Hypni subgeuus Plagiothecium in duas tribus (I: En- 

 plagiothecium et II: P* ) dividere de- 



bemus. Notas prioris jam supra dedimus. Altera tamen 

 distinguitur fere eisdem cbaracteribus. qui Hypno eleganti 



