﻿P. variecolor Fr. 6'. M. II, p. 100, Krst. Pez. Åse. p. '20 et 

 P. flavofuligima Krst, ibid. 



Apothecia sulphurea vel Iuteovireseenti-villosa (låtit. 

 5 5 — 1,1 millim.), primo globosa, deinde hemisphrerica, epi- 

 thecio pallido vel albido concaviusculo vel demum piano; 

 sporse oblongse simplices, longit. 0,007—0,011 millim., cras- 

 sit. 0,002—0,003 millim. (thecse crassit. 0,006 millim.). 



Ad lignum putridum, locis humidis, prepe Aboam et 

 in Qvarken, Replot, legit P. A. Karsten. Etiam prope Hel- 

 singfors ad lignum denudatum putrescens Ribis alpini. Spo- 



cupulse fiara tenera, crassit. 0,0025—0,0030 millim.; color flavus hydrate 

 kalico dissolvitnr et evanescit, — Fig. Fl. Dan. 1918, 2, huc fere satins per- 

 tinet, quam t. 2082, f. 1, huc citata in Fr. S. V. Se. p. 352, atque con- 

 ferenda quidem sit Peziza sulphurea Pers., eujus varietatem perperam ha- 

 buit suam alboluteam Persoon in Syn. p. 649. *) — Ad lignum decortica- 

 tum Bibis alpim | ilsmgforsi» observavi primo vere 



apothecia consoci-r j -albidis irregaWri** 8 





Schm. et Knz. Exs. n:o TO, 

 Moug. St. Vog. 588, Pers. Myc. Enr. I, p. 250, Fr. S. AI- 

 II, p. 104, Rbnh. H. M. ed. II, 19, Krst. Pez. Åse. 22. 



*) Peziza albolutea est V. {lavofulujinm Krst. (non A. Schw.), ex 

 speeiminibus ah ipso missis Museo Fennico. — In F. papillari Bull. Champ. 

 p. 244, t. 467," f. 1, Fr. 6'. M. II. p. 102, a Krst. 1. c. p. 21 citata pro 



